44 
woordiger van een nieuw Sapotaccën-geslaclil werd in 1883 beschre- 
ven door den Heer L. Pierre, directeur van den Botanischen tuin te 
Saigon, tijdens zijn verblijf te Leiden. De plant aan het Koloniaal 
Museum te Haarlem toegezonden door den Heer H. C, Knappert te 
Barahay (distr. Amoentay) wordt gezegd een der moederplanten te 
zijn van de uit Bandjermassing uitgevoerde Minjak Tengkawang. De 
plant en bet product zijn mij tot nog toe niet bekend. 
Van alle hier genoemde vet-produceerende Sapotaceae zijn de Balam 
en Soentei-boomen van Sumaira's Oostkust zeker wel de voornaamste 
en verdienen in de eerste plaats in aanmerking te komen voor een 
geregelde cultuur. Deze voorkeur verdienen zij niet zoo zeer omdat 
hun product in voortreffelijkheid- verre boven dat der anderen uit- 
munt, als wel om andere bijkomende redenen. Het is zeer wel 
mogelijk, dat het product der overige genoemde of nog onbekende 
Sapotaceae dezelfde goede eigenschappen bezit als het Balam en Soentei- 
vet, maar deze beide laatstgenoemde vetten hebben dit voor, dat zij 
reeds ingang gevonden hebben in de Europeesclie Nijverheid en in 
den handel bekend zijn. Hoe moeilijk het is om een product, welke 
uitstekende hoedanigheden het ook moge bezitten, ingang te doen 
vinden, blijkt bij elke gelegenheid en de bovengenoemde Bengkoe-olie 
van Riouw en Billiton, die reeds jaren lang als uitmuntend bekend 
staat en niet minder ook de Minjak tangkallak van West-Java 
en Banka, waarvan de Heer K. W. Van Gorkom reeds voor vele 
jaren de voortreflelijke eigenschappen beeft aan het licht gesteld, 
kunnen als voorbeelden hiervan worden aangeliaald. De Bengkoe-olie 
en Tangkallak zijn niettegenstaande de vele moeiten, die men zich 
gegeven heeft om ze ingang te doen vinden, op de Europeesclie markt 
onbekend gebleven. Het product van den Balam en Soentei daaren- 
tegen is thans reeds sedert eenige jaren een courant liandelsartikel 
en om deze reden is het van groot belang om van de vet-produ- 
