u 
subtus prominentibus, venis transversis bene dislinclis ; stipulae magnae 
persistenles^ late triangulares, basi caulem amplectentes subbiaurb 
culatae, apice obtusae; racemi in axillis foliorum superiorum vel 
panicula elongata terminalis e racemis paucis brevibus composita; bractea 
ad cujusvis racemi basin ; bracteolae ad quemvis florem binae, alabas- 
triim includentes; flores brevissime pedicellali; calycis laciniae imbri- 
catae, lanceolalae acutae, fructiferi omnes sed inaequaliter auclae; 
basibus dilatatis fructum arcte includentibus; majores 5 cent longae, 
petala purpurea, 1 cent longa basi connata, extus albido-tomentella ; 
stamina 15, biserialia, connectico apice longiter cuspidato; Stylus 
subulatus; fructus magni 5,5—4 cent longi, 2,5 lati albido-obtecti, 
ovoidei, apiculati. 
In Borneo occid-Sambas, 
Nomen indigenum Tengkawang-pinang. 
Deze plant afkomstig uit de afdeeling Sambas is door den Heer 
Martin naar ’sLands Pantentuin overgebracht. 
In 1873 reeds gaf de Heer Scheffer daarvan de bovenstaande be- 
schrijving in het Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch-Indië 
Ter plaatse, waar zij voorkomt, draagt zij den naam van Tengkawang 
pinang. 
Reeds Prof. De Vriese maakt melding van een Tengkawang pinang 
uit de afdeeling Sambas, district Seminis, en beschrijft haar als Hopea 
Balangeran van Korthals. 
Dit is een vergissing, daar de Balangeran van den Heer Korthals 
niet door den inlander onder de Tengkawang-planten gerekend wordt. 
Ook zou zij zich slecht tot de bereiding van dit product leonen, 
aangezien hare vruchten bizonder klein zijn. De vruchten door den 
Heer De Vriese als die van Hopea Balangeran beschreven zijn hoogst- 
waarschijnlijk afkomstig van Shorea aptera. Ook het Herbarium van 
De Vriese in het Leidscbe Museum komt veel meer overeen met 
Shorea aptera dan met de plant van den Heer Korthals, 
