— 20 — 
nieuwe wanden gevormd, in vele cellen reeds 2, in eene 
zelfs 3. 
Door onderzoek van de andere gedeelten van de verschillende 
dwarssneden kon verder geconstateerd worden, dat het geheele 
merg zich wat betreft de celvermeerdering en strekking ongeveer 
gelijkmatig verhield en dat ook schors en cambium in de ver- 
schillende stamstukken gelijksoortige verschijnselen vertoonden. 
Bij eenen anderen uitlooper werd na verwijdering van den 
top en het eerst volgende lid op dezelfde wijze eene over- 
langsche wonde gemaakt en de uitlooper dan eveneens na 2 
dagen onderzocht. Bij dit onderzoek bleek, dat nóch in het merg 
nóch in de schors of cambium een nieuwe wand gevormd was. 
De bedoelde sneden vertoonden reeds eenen vrij sterken hout- 
cylinder, het merg was nog niet houtachtig. 
Een andere uitlooper, die eveneens na het verwijderen van 
den top en het eerste lid verwond was, werd 7 dagen na het 
maken der wond afgesneden. In het merg, dat reeds hout- 
achtig was, waren ook nu slechts zeer weinige nieuwe wanden 
waar te nemen, eene strekking der cellen had nergens plaats 
gehad. Daarentegen had tusschen cambium en schors eene 
energieke celvermeerdering plaats, die reeds tot eene ver- 
groeiing der beide snij vlakten voerde. Deze vergroeiing is 
veroorzaakt door een uit dunwandige cellen bestaand weefsel, 
den zoogenoemden callus, die dadelijk nog nader zal worden 
besproken. Hier wil ik echter nog opmerken, dat in ons geval 
de callusvorming is uitgegaan van de secundaire schors en het 
cambium. De callus heeft zich dan echter naar den eenen 
kant tusschen het hout en naar den anderen tusschen de 
primaire schors uitgebreid. 
Dezelfde verschijnselen, die wij zooeven bij het afsluiten van 
gewone insnijdingen zagen plaats hebben, zijn nu echter ook 
l)ij het vergroeien van enten waar te nemen. Slechts in zoovei’ 
vertonnen de enten eene bijzonderheid, als bij hen in den eersten 
tijd slechts aan de wonden van den onderstam eene energieke cal- 
lusvorming plaats heeft. Ter illustreering hiervan kan onze 
