- 24 — 
nog midden op het terras. Die opstaande kanten zijn bedekt met 
eene korst waarop soms niet veel anders dan mossen groeien, staat 
er gras en onkruid op, dan wordt dat alleen weggeslagen zonder 
aan den grond te raken en men bewerkt alleen de bovenzijde van 
het terras. Als men op de kleiige gronden datzelfde wilde doen 
zoude de voorzijde van het terras al in de rivier beland zijn eer de 
plantengroei tijd had zich daarop te ontwikkelen. De paden die 
men wel genoodzaakt is in de hellingen uit te kappen, tracht men 
te beschermen door aan den bovenrand der inkeeping eene rij van 
serehgras (Andropogon scJioenanthus) of andere bossen makende 
planten dicht aaneen te planten. Deze houden de naar beneden 
ritselende aarde wel wat op en beschermen de kant waarop zij staan 
voor verkruimelen, maar in den drogen tijd vindt de losse aarde toch 
haren weg tusschen de stengels en bladen van het gras door en ver- 
spert den weg terwijl op den buitenkant daarvan, de gantangan, niets 
van de uitgegraven aarde blijft liggen. Het zoude misschien met veel 
moeite te doen zijn de steilstaande kanten der terrassen te laten 
begroeien, maar dan vestigt zich daar zeer zeker de alang-alang, 
die men alleen met zeer groote kosten van het bovenvlak der ter- 
rassen zoude kunnen afhouden en de kosten van tuinonderhoud 
zouden veel hooger worden. Want op den duur is geene werkwijze 
zoo goedkoop als het absoluut schoonhouden van den grond. Laat 
men in een jongen tuin elke drie weken of desnoods elke veer- 
tien dagen schoffelen met de arit, dan slaat er in den eersten tijd 
nog wel onkruid op, maar dit wordt eiken keer verwijderd eer het 
rijp zaad heeft kunnen geven en weldra ziet men geheele rijen 
waartusschen niets meer opschiet, omdat er op het geheele terrein 
geen onkruidzaad meer is. 
Wij hebben hier de beide uitersten besproken die wij op onze 
reis te zien kregen. Op gronden wier geaardheid tusschen het 
zand van den Kloet en de klei van het Zuidergebergte in staat, ziet 
men nog al dikwijls terrassen met begroeide randen. Waar de 
plakkerigheid van den grond onvoldoende is om sterke afspoeling 
te verhinderen moet men wel iets van dien aard doen, daar het 
regenwater anders diepe geulen in de hellingen maakt en de bouw- 
kruin in weinige jaren in de kali en naar zee spoelt. 
