— 9 — 
van zwart, rood, bruin en g'eel gekleurde gronden, meestal van 
kleiigen aard, soms op korte afstanden sterk afwisselend, en in de 
Malangsche vlakte plaatselijk zware donkerzwarte klei, blijkbaar uit 
stilstaand water bezonken. Daarbij komt nog, dat de ondergrond, 
tot de diepte waartoe koffiewortels reiken, soms gelijk is aan den 
bovengrond en soms geheel verschillend daarvan, soms goed en 
soms minder water doorlatend. 
Soms is de bodem rijk aan verweeringsoverblijfselen van vroege- 
ren plantengroei, zooals versche boschgronden, vooral de hooger 
gelegene, soms arm daaraan, waar die al jaren lang in cultuur is 
geweest. Dat alles maakt de verscheidenheid der gronden zeer 
groot, maar op die alle kan de koffie gedijen als de omstandigheden 
gunstig zijn. 
Klimaat en Weder. 
Onder die omstandigheden neemt het klimaat de eerste plaats in. 
De koffie kan, als de vruchtzetting eenmaal tot stand gekomen is, 
bijna onbeperkte hoeveelheden regen verdragen, maar in den tijd 
tegen dat de bloei zal uitkomen, gedurende en in de eerste dagen 
na den bloei zijn aanhoudende regens schadelijk, daar de bloemen 
zich dan niet normaal ontwikkelen. Is het in den oostmoesson lang 
achtereen droog, dan openen zich de knoppen niet, en komt de regen 
laat dan blijken ze zooveel geleden te hebben, dat er geen goede 
bloesem en vruchtzetting op volgt. Een oostmoesson met een bui 
elke week is èn voor het rijpen der vrucliten èn voor den aanleg 
van de volgende dracht het meest geweuscht. 
Maar te lange droogte is niet alleen schadelijk voor de opbrengst, 
de plant in haar geheel lijdt er onder. Yalt zulk eene periode in 
gedurende den oogsttijd, dan blijven de boomen na den pluk kaal 
staan, zij maken geen jong blad en geen nieuwe twijgen. De grond 
levert aan de wortels geen voldoende hoeveelheid vocht, de op- 
stijgende en de nederdalende sapstroom nemen af in intensiteit, de 
geheele plant verzinkt in eene rust, die overeenkomst heeft met den 
winterslaap der gewassen in koudere luchtstreken. Dit verflauwde 
