— 69 -- 
laag levend blad, dat alles wat daarbinnen zich bevindt gebrek 
lijdt aan licht en lucht. Om dat te voorkomen is de kokersnoei 
uitgedacht. Daarbij wordt alles wat binnen een cylinder, met de 
stam als as, ontspruit, zoowel jonge takken als waterloten, weg- 
genomen, zoodat zich binnen in dien koker niets bevindt dan 
de stam en de daaraan grenzende gedeelten der primaire takken. 
Al naarmate de koker om den stam heen wijder of minder wijd 
i 
opengehouden wordt, spreekt men vankokersnoei op één voet, op acht 
of op zes duim. Met die maten wordt niet bedoeld de middellijn 
van den koker, maar de straal zus en zoo wijd om den stam heen. 
Zoo blijven kruin en stam toegankelijk en gemakkelijk te overzien. 
Men kan goed nagaan, of de snoeiers hun werk naar behooren verricht 
hebben, en dat is veel waard als men werken moet met volk zooals 
onze inlanders, die, hoe goede waarnemers der natuur zij soms ook zijn, 
toch den aanleg voor tuinier en kweeker geheel missen en een hekel 
hebben aan werk waarbij veel oplettendheid en overleg te pas komt. 
Maar waar aldus het midden van de kruin vrijgehouden wordt van 
jonge takken en bladeren, moet de sapstroom zich naar de niet be- 
snoeide gedeelten, naar de uiteinden der takken, richten, waar dus 
de groei nog weelderiger wordt dan te voren. Uit een zijdeoog 
aan een jongen twijg spruiten dan dikwijls niet een, maar twee of 
zelfs drie jonge loten. Worden die niet weggenomen, dan ontstaat 
er toch een kraaiennest, alleen is het dan ringvormig. Is het weder 
nu zoo, dat zich aan dat rijs vele bloemknoppen en later vruchten 
ontwikkelen, dan is die bloei zoo zwaar, dat er overdracht ontstaat, 
dat wil zeggen, dat de boom geen voedsel genoeg kan leveren om 
zoovele vruchten tot rijpheid te brengen, met het gevolg dat het 
tertiaire en secundaire hout en soms ook de primaire takken zoo 
uitgeput geraken dat zij afsterven. 
Een administrateur zeide ons ook, dat hij vroeger alle boomen 
had kokergesnoeid en de jonge loten uitgedund, maar dat hij het 
nu na het vijfde jaar niet meer deed, omdat bij voortgezetten 
kokersnoei de boomen er nog kraaiennestiger door werden of zoo 
zwaar gingen dragen, dat de takken afstierven. Dit geldt natuurlijk 
alleen voor een aanplant, die zoo welig groeit, dat het uitdunnen 
niet is bij te houden. 
