10 
geinjicieerd) ; na 10 minuien ving de werking aan zichtbaar Ie wor- 
den, schijnbaar uitsluitend van de zijde van het hart. De kip lag 
op een kant en ademde met diepe schokken, soms met krampachlige 
trekkingen over heUgeheele lichaam, overigens geen verhoogde prik- 
kelbaarheid te conslateeren. Reeds 25 minuten na injectie namen 
de verschijnselen af; de kip ademde minder heftig en vaker, kon zich 
weder oprichten en was spoedig daarna weder geheel normaal. De 
dosis lethalis voor een kip van 500 gram kan op ongeveer 200 mgrm. 
gesteld worden. Goudvisschen (ikan mas, de Cyprinus jlavipinnis K. 
en V. 11.) van ± 25 gram lichaamsgewicht sterven eerst in eene 
solutie van 0.1% alcaloid. Hieruit blijkt dus, dat het alcaloid alleen 
in zéér groole dosis als gift kan worden beschouwd. De toxiciteit 
van een decoct der jonge bladen (pulv. fol. sicc.) is eveneens 
uiterst gering. 
Nadere chemische bijzonderheden, die ik als nog over het nieuwe 
alcaloid kan mededeelen, zijn gering. Het bezit alle eigenschappen 
die aan een waar alcaloid toekomen, maar die juist om die reden geen 
typische beteekenis l)ezitten (geeft natuurlijk bij de LASSAiGNE’scbe 
reactie op stikstof Berlijnscb blauw ; geeft op vochtig roodlakmoes-papier 
gedrukt eene blauwevlek, verbrandt op platinaldik volledig zonder asch 
te laten enz). Hel alcaloid geeft geen kleurreacties met sterke zuren 
en Fröhde’s reagens. Het kristalliseert in sneeuwwitte glanzende 
naalden, die eene lengte van 5 m. M. en meer bezitten. Als sterk 
alcali vormt bet met verschillende anorganische en organische zuren 
zouten, die kristallijn zijn en in de algemeene eigenschappen van het 
alcaloid deelen. Carpaïne smelt bij 115^ C. tot eene kleurlooze 
vloeistof. Bij sterker verbitling (in oliebad) begint deze vloeistof 
bruin te worden en onder partieele ontleding sublimeert een deel 
van bet alcaloid in kleurlooze naalden. 
Volledige kennis van deze nieuwe plantenbase is uit den aard 
der zaak niet meer van bet qualitatief, maar van ^ het quantitatief 
onderzoek te verwachten, dat over verwantschap, samenstelling en 
structuur licht moet werpen. In andere planten werd Carpaïne tot 
nu toe niet teruggevonden. Trouwens de naaste verwanten van deze 
plant, de andere soorten vau Carica eu die der geslachten Vasconcellea 
