17 
* 
Üe meest belangrijke eigenschap van Derrid is ongetwijfeld de 
enorme toxiciteit voor visschen, gelijk ook de Derris-w^ortelbast een 
zeldzaam sterk visch-vergift is. Om dit te bewijzen, mogen de vol- 
gende cijfers dienen. 
1. Kleine sawah- visschen, van een gemiddeld lichaamsgewicht van 
slechts 0.4 gram, (volgens determinatie van Prof. Max Weber 
Haplochilus javanicus) werden gedurende 24 uren geplaatst in eene 
ruime hoeveelheid Derris-wortelhast-decoct, met dit gevolg, dat: 
in eea decoct 1 op 1000000 binnen 24 uren stierven 0% 
» » >> 1 » 750000 » 24 » « 20 » 
» » » 1 » 650000 » 24 » » 60 » 
» » » 1 » 500000 » 24 » » 70 » 
» » » 1 » 400000 » 24 » » 90 » 
» )) » 1 » 500000 )) 24 » » 100 « 
In de laatste concentratie vertoonden zij direct groote onrust en 
waren na uur alle bedwelmd. Eene andere soort (ikan dulong- 
dulong) van gelijk lichaamsgewicht, toonde een veel grooter weer- 
stands-vermogen, de lethale sterkte van het decoct bedroeg hier 1 op 
100000. De toxiciteit laat zich geenszins naar de grootte der visschen 
schatten, maar hangt wel met de soort tezamen. 
2. Goudvisschen, met een lichaamsgewicht van 40 gram elk, werden 
in eene Derrid-oplossing gebracht. Eene verdunning 1 op 10000000 
gaf zelfs na uren geene werking. Bij 1 op 7500000 begon eene 
duidelijke intoxicatie. De visschen wentelden zich om hun lengle*as, 
konden hij het zwemmen het evenwicht niet meer bewaren en geraak- 
ten tijdelijk geheel bedwelmd. Bij 1 op 5000000 (vijf millioen) 
volgde volledige bedwelming binnen weinige minuten en stierven alle 
goudvisschen binnen een half uur. 
Daarentegen is Derris-gift voor vele andere dieren naar het schijnt 
werkeloos. Een Daphna o. a. vertoefde uren lang ongedeerd in een 
decoct 1/150. 
Het komt mij waarschijnlijker voor, dat Derrid eene specifieke 
werking op het centraal-zenuwstelsel der visschen uitoefent, dan dat het 
als ademhalingsgift werkt, door de zuurstof-opname of de koolzuur- 
uitscheiding in de kieuwen te staken. Kennis der structuur van Derrid 
2 
EERSTE VERSLAG. 
