59 
Pithecolohium bigeminum aanzienlijk cii bedraagt 0.8% van den lucht- 
drogen bast. De bereiding geschiedt volgens de methode van Stas-Otto. 
Het alcaloid kan door kaliloog. waarin het ook bij overmaat niet 
oplost, geïsoleerd en door aether of chloroform gemakkelijk uitgeschud 
worden. Het is mij vooralsnog niet gelukt dit alcaloid geheel kleur- 
loos en zuiver te bereiden. Het alcaloid volgens de alcohol-kalk- 
chloroform-methode uil den bast verkregen, deed zich voor als geelbruine, 
dikvloeibare olieachtige vloeistof, niet op het waterbad te vervluchtigen, 
reukeloos en niet opdrogend hoven zwavelzuur. Natuurlijk is de 
mogelijkheid niet uitgesloten, dat dit alcaloid toch kristallijn is, gelijk 
zoo vele stolfen (laevulose bijv.) soms eerst na maanden uit den 
siroop-vorm in den kristallijnen staat overgaan. De zouten zijn 
kristallijn. Het alcaloid gaat alleen uit de alcalische oplossing in aether 
over. Met 100 deelen water geeft het eene troebele zeer schuimende 
vloeistof, die hij koken sterker troebel (melkachtig) wordt, sterk 
alcalisch reageert en door toevoeging van een druppel verdund azijn- 
zuur direct helder wordt. Het geeft zelfs in uiterst verdunde oplos- 
sing sterke neerslagen met de algemeene alcaloid-reagentia. Zoo kan 
men eene oplossing van 1/10000 alcaloid nog zeer goed waarneem- 
baar maken met pikrinezuur-oplossing, MAVER’sche vloeistof, jood-jood- 
kalium-oplossing, oplossing van goudchloride en platinachloride, 
phospbomolyhdaenas ammonicus-oplossing en phosphostihiumzuur (op- 
lossing van kwikchloride, sulphocyaankalium-oplossing en oplossing 
van kaliumdichromaat zijn minder gevoelig). In 10 c. c. M. alcaloid- 
oplossing van 1/200000 gaf een druppel MAVER’sche vloeistof nog direct 
zéér duidelijke troeheling; voor pikrinezuur is de grens 1/100000. De 
smaak van het alcaloid is niet bitter, maar scherp en brandend (sol. 1%). 
Wat zelfs de zeer verdunde oplossing van deze base merkwaardig van 
andere alcaloiden onderscheidt, is het sterk schuimend vermogen, 
zelfs nog sterk in eene oplossing van 1/2500. Het alcaloid geeft 
geene kleurreacties met sterke zuren. 
Deze base is z(;ér toxisch, en l)elioort naar het schijnt tot de 
har ts vergiften. Voor een Bufo melanosliclm van 65 gram lichaams- 
gewicht bedroeg de lelhalc dosis ongeveer 5 inGrin. De kenmerken 
der vergiftiging waren: hevige pijn, naar het schijnt, aan de 
