40 
geinjicieerde zijde, krampen en bemoeilijkte hartswerking. Voor 
een volwassen kip is de lethale dosis kleiner dan 20 mGrm. Indien 
deze hoeveelheid geinjicieerd wordt, dan ontwikkelt zich spoedig 
een opvallend intoxicatie-beeld. De kip valt ter zijde, de vleugels 
hangen slap neder, het dier ademt langzaam en diep met wijd 
geopenden hek. Men ziet aan deze pijnlijke ademhaling als ’t ware 
het geheele lichaam krampachtig deel nemen. Voor goudvisschen 
van + 25 gram lichaamsgewicht is de lethale dosis eene vloeistol 
die 1/200000 alcaloid houdt. De visschen sterven hierin na 10 minuten. 
Eene oplossing 1/400000 geeft steeds bedwelming, doch de visschen 
herstellen zich somtijds; sterker verdunningen zijn werkeloos. 
Ten opzichte van den naam P. bigeminum heerscht bij de botanische 
auteurs eenige verwarring. Volgens de flora van Miquel, (I, hl. 32) 
is deze plant de stamplant der djenkol; dit geldt echter geenszins voor 
de door mij onderzochte P. bigeminum Hort. Bogor. Gewoonlijk wordt 
de boom die op Java de algemeen bekende djenkolpeulen geeft als 
P. lobatum beschreven, gelijk ook in den Gat. Hort. Bog. van Teysmann 
en Binnendijk de P. lobatum van Bentham terecht djenkol genoemd 
wordt. Overigens is deze P. bigeminum idenlisch met P. lobatum 
van Hasskarl, en verschillend van P. lobatum van Bentham. De door 
mij onderzochte Pithecolobium bigeminum is niet de djenkol en wordt 
geenszins even als deze gebruikt; de plant staat bij de inlanders zelfs 
als verdacht te boek, ook smaakt de bast scherp en onaangenaam^ 
Waarschijnlijk zullen bij de thans aangevangen revisie der planten- 
namen in den Buitenzorgschen hortus, ook de soort-bepalingen van 
Pithecolobium wijziging ondergaan, en ben ik later in de gelegenheid, 
eene eventueele naamsverandering der door mij onderzochte soorten 
aan te geven. 
2. Pithecolobium Saman Benth. 
In den bast dezer plant werd volgens de methode van Stas-Otto 
de aanwezigheid van alcaloid geconstateerd; men kan voor de berei- 
ding van dit alcaloid ook de kalk-petroleum-methode toepassen. 
Deze base scheidt zich als eene narcotisch riekende, bruine, olie- 
achtige, dikvloeihare massa af, die zelfs in den exsiccator niet opdroogt. 
Neutraliseert mpn mpt azijnzuur dan verkrijgt men een (nog geelbruin 
