47 
Als maleriaal voor de bereiding van dit alcaloid zijn vooral de zaden 
aan te raden, die 0.8 — 1.0% zuiver alcaloid bevatten ; de bladen leveren 
slechts 0.05% op. 
Hoewel de bast een aanzienlijk gehalte aan alcaloid bevat, is deze 
ter bereiding van dit lichaam weinig gescbikt en levert een minder 
zuiver en moeilijker te reinigen product. Ook bevat de bast eene 
bruine, fluoresceerende stof, aan vele Indische Apocyneae eigen, gemak- 
kelijk in verdund zuur oplosbaar en door alcaliën tegelijk met bet 
alcaloid neer te slaan Te verwerpen is de kalk-chloroform-methode, 
welke een onzuiver alcaloid geeft, hetwelk deels ontleed is. 
Wat de toxicologische werking aangaat, behoort Melodinus-alcaloid 
tot de hartsgiften. De lethale dosis voor Biifo melanosticlus bedraagt 
8 inGrm. Het iiiterlijk vergiftigingsbeeld vertoont een zeer vermin- 
derde bewegelijkheid; de padde verplaatst zich alleen, indien men 
haar door aanraken daartoe brengt; ook treden krampen op. 
Het geslacht Melodiniis Forst. [=Bicoronia Dec., Lycimnia Hance, 
Echaltium Wight, Oncinus Loiir.) behoort in de oiiderafdeeling der 
Apocyneae- Carisseae tehuis. Wil men echter ook de phytochemie 
een stem geven bij de bepaling der natuurlyke plaats der gewassen, 
dan behoort Melodinus, even als Leuconotis, geenszins te midden der 
alcaloid-vrije, bitterstof-houdende Carisseae geplaatst te worden. Het 
geslacht lelt 17 soorten, in (ropiscli-dsié' en -Australië tehuis behoorende. 
Onze plant is in de flora van Miquel (II, p. 366) beschreven en 
behoort in de wouden der bergstreken van den Soenda-Archipel te 
huis. Eenen Javaanschen naam vind ik niet vermeld, volgens Filet’s 
woordenboek beet de plant op Bangka tarangti. Van de Soendaneesche 
soorten van dit geslacht M. laxiflorus, (tataroeman) en M. orientalis 
(aroi kikadantja) heb ik nog geen materiaal in haden gehad. 
Deze beide laatste soorten staan als sterk giftig bekend «waarvan 
voorbeelden bestaan” (Hasskarl 1. c. p. rp n^^ 64); zij schijnen als 
uitwendig geneesmiddel aangewend te worden. De buiten Indië voor- 
komende soorten zijn in hun vaderland eveneens als giftplanten berucht, 
of als sterkwerkende geneesmiddelen beroemd. Tot beide categoriën 
behoort de als vischvergift gebruikelijke van Wight 
(Ic. 47^), welke plant dezelfde is als Neriuni piscidnm van Hoxb., en 
thans als Melodinus monogynns in de wetenschap bekend is. 
