52 
zuur eu sol. hypoclilorilis nalrici eu luel zwavelzuur eii bichromas 
kalicus optreed; op deze laatste wijze verkregen, is de donker kers- 
ronde kleur meer conslant dan met salpeterzuur. De gevormde 
kleurstof lost op in water, gaat door kali in geel over, maar treedt 
na aanzuren weder (verzwakt) te voorschijn. 
De wortel van Ophioxylon uit ’s Lands Plantentuin en het 
inlandsch geneesmiddel «poeleh pandak” vertonnen geen verschil in 
eigenschappen en vertoonen geheel en al het beeld, er reeds door 
Humphius van ontworpen. Ook past op hen Dymock’s beschrijving (in 
zijne Mat. Med. of Western India). 
De kleur van den wortel is wit, met zichtbare jaarringen en merg- 
slralen. De wortelhast is sponsig, van buiten overlangs gegleufd, 
iets donkerder van kleur dan het hout en heeft ongeveer Ys van den 
diameter van het houtlicliaam. De smaak is intens bitter, vooral van 
de jonge wortels, die als geneesmiddel het meest geacht zijn. Een 
druppel joodoplossing kleurt het geheele houtlicliaam door zetmeel- 
gehalte donkerblauw. Het beste herkenningsmiddel voor «poeleh 
pandak” is echter de microchemische reactie met salpeterzuur. Be- 
vochtigt men een wortelschijfje met dit zuur, dan kleurt zich het 
hastlichaam donker kersrood; hij oudere wortels kleurt zich het 
houtlicliaam en de kurklaag volstrekt niet, hij jonge wortels is ook 
nog plaatselijk in het lioutlichaam een weinig alcaloid afgezet. Men 
kan met deze fraaie reactie niet alleen de localisatie van het alcaloid 
in den Qphioxylon-wovid leeren kennen, maar hem tevens van andere 
wortels, die er mede verwisseld worden, leeren onderscheiden; dit 
is bijv. het geval met den eveneens bitteren en zetmeelhoudenden 
wortel van Calotropis gigantea, en met den wortel van Cocculus 
ximbellatus, die heide in uiterlijk voorkomen veel op echten })oeleh 
pandak gelijken; en met den valschen pandak-wortel, die van 
soorten afstamt, en overigens door zijn geheel afwijkend uiterlijk 
reeds direct aW eene vervalsching te herkennen is. 
Het geslacht Ophioxylon, door Linné opgesleld, telt in Miquel’s 
flora (Dl. II p. 405) een viertal soorten: 0. serpenlinum, 0. trifolialim, 
0. majiis en 0. obversum, waarvan voornamelijk de eerste soort, maar 
voorts ook de drie andere, het beroemd geneesmiddel Poeleh Pandak, 
