minder volledig en sterven de padden spoedig. Overigens is de 
gering vergeleken met de hevige toxiciteit. Men kan éénzelfde padde 
herhaaldelijk als proefdier gebruiken. Neemt men kleiner dosis, bijv: 
milligram, dan blijft de padde aanvankelijk schijnbanr normaal, 
maar beweegt zich bijna niet willekeurig; brengt men haar door aan- 
raking ertoe, een sprong te wagen, dan ziet men dat op eiken sprong 
een meer of min duidelyke kramp volgt; bij aanraking ontstaan ge- 
woonlijk slechts partieele krampen, bij sommige individuen ook tetanus ; 
er zijn nl. aanzienlijke verschillen in hevigheid en duur der giflwer- 
king voor éénzelfde dosis bij individuen van gelijke soort en zelfs 
van gelijk lichaamsgewicht. Voor eene andere, niet nader gedetermi- 
neerde Bufo-soori bleek bijv. 7io milligram reeds lethaal. 
Bij een kip van 1250 gram lichaamsgewicht werd 30 milligram Lauro- 
tetanine als acetaat in de borstspier geinjicieerd; ongeveer 10 minuten na 
injectie begon de toxische werking zichtbaar te worden; de ademhaling 
was moeilijk en geschiedde met wijd geopenden bek; de (gedwongen) gang 
was waggelend en zeer bemoeilijkt, de poolen wijd uit elkander geplaatst. 
Daarna volgden krampen in de vleugels, de kip nam zittende houding 
aan en was niet meer tot loopen te bewegen. Hevige algemeene 
krampen en groote benauwdheid traden in; de vleugels bleven minuten 
lang uitgestrekt in convulsie. Op aanraking volgde eene nieuwe kramp. 
Langzamerhand werden de intervallen tusschen twee krampen grooter, 
de reflex minder, de ademhaling meer normaal, en binnen een uur 
na de injectie was de kip weder geheel hersteld, liep goed en at als 
te voren. Een kip van 500 gram lichaamsgewicht werd d 5 milligram 
alcaloid ingebracht door injectie eener oplossing in de borstspier. De eerste 
verschijnselen traden na ongeveer dO minuten op, en bestonden in eene 
geringe bewegelijkheid, de kip zette de pooten wijdbeens ter zijde uit, 
en rustte op de borst, de teenen waren tot een klauw zamengetrokken. 
Weldra volgde ook nu een heiligen tetanischen aanval, die eenige 
minuten aanhield, het dier bleef daarna op zijde liggen en vertoonde 
onophoudelijk ongeregelde krampbewegingen in vleugels en pooten; 
de minste aanraking gaf een totaalkramp, waaraan blijkbaar alle spieren 
deelnamen. De dood volgde na den vierden tetanischen aanval, 
20 minuten na de injectie. Bij grooter dosis ontwikkelt zich het 
vergiftigingsbeeld minder volledig dan bij kleine hoeveelheden. Een 
kip van 500 gram, aan wie^50 mGrm subc. was toegediend, stierf reeds 
tijdens den eersten tetanischen aanval, enkele minuten na de injectie. 
