85 
kende prachtige indigokleur en ook de overige reacties kenmerkten 
het gevonden gift als Lauro-tetanine. 
Ten slotte heh ik ook in de vruchten van Telranthera ciirala een 
alcaloidgehalte, zij het ook slechts van l^oo’ geconstateerd. Het 
alcaloid gaf de algemeene reacties (met pikrinezuur, MAVEa’sche- 
vloeistof, jood-joodkalium en broom-broomkalium-oplossing, tannine, 
platinachloride, goudchloride, sulphocyaankalium, phosphomolybdaenas 
ammonicus, phosphowolfraamzuur, kaliumdichromaat en phosphosti- • 
biumzuur), loste op in overmaat kaliloog, gaf de indigokleur met 
zwavelzuur en zwakke oxydantia, en was toxisch. 
T. citrata Nees [Litsaea citrata BI; T. pohjantim Wall B. citrata). 
Onder de namen Krangean, Lehmoh en Kidjeroek behoort deze — in al 
hare deelen uiterst aromatische — plant tot de meestbekende heesters 
^ der wouden van de Preanger. De kleine aangenaam riekende vruchtjes 
worden gaarne bij de rijsttafel als specerij gebezigd: volgens Hasskarl 
(1. c. p. 89 n® 684) gebruikt de Soendanees de lemoh met pala en 
tjengkeh (muskaatnoot en kruidnagel) bij het koken van geitenvleesch. 
In den laalsten tijd worden zij ook als Lada seré (citroengras-peper) 
naar Europa uitgevoerd, meest ter vervalsching van cubeben. (*) Men 
vindt ze bij de toekang rempa-rempa (handelaars in inl. genees- 
middelen) te Batavia somwijlen in vrij groote hoeveelheid voorhanden. 
De aromatische bast wordt gezegd op Java als nervinum (tegen 
hysterische krampen) aangewend te worden. 
Tetranthera amara Nees. 
100 gram. stambast werd gepercoleerd als hoven. Dij de behande- 
ling van het spiritueuze extract met water blijft een korrelige massa 
onopgelost, dit is geen ware hars, maar phlobapheen en houdt een 
deel van het alcaloid hardnekkig ingesloten. Behalve een aanzienlijk 
gehalte aan looistof, werd in dezen bast ook nog de reuk naar 
trimethylamine waargenomen. Herhaaldelijk werd het extract met 
water uitgekookt, ' de waterige vloeistoffen met koolzure soda behan- 
(*) Wellicht is de valsche cubehe, ilic men voor ecnige jaren iii Europa als Dapimidium 
Cubeba N. v. E. heeft gedetermineerd, inderdaad dezelfde als deze soort. Braithwaite en 
Farr vonden in Daphnidium (?) o. a. een alcaloidgehaltc van 0.1 7o (zie Phann. joiirn. 
1886, p. 231. 
