86 
men uit de vruchten een talgachtig vet, gelijk ten onzent uit de vruch- 
ten eener verwante Laurinea (tangkallak, Cylicodaphne sehifera BI. 
Lepidadenia Wightiana Nees, Tetranthera Roxburgii Hassk.) geschiedt. 
De bast van T. monopetala Roxb. wordt in Engelsch-Indië als aro- 
matisch adstringeerend middel tegen diarrhoea, en uitwendig ook als 
wondmiddel, gebruikt (Bisschop Grevelink 1. c. p. 244). Volgens 
V. D. Burg (Geneesheer in Nederlandsch-Indië Deel III, p. 421) worden 
de bast en bladen dierzelfde plant ten onzent inwendig tegen koorts, 
het sap der fljngekneusde bladen uitwendig bij wijze van infrictie als 
zweetmiddel (?) gebruikt. Tot een of meerdere soorten van dit geslacht 
{T. Brawas Bl.^.) behoort wellicht ook het bekende inlandsch aromatisch 
geneesmiddel Daun trawas of D. prawas, het indische surrogaat voor 
de Folia Malabalhri van Dioscorides en Pliniüs; tot in de vorige eeuw 
ook in Europa gebruikelijk. Men leidt deze gewoonlijk af van Cin- 
namomum Tamala Nees, er worden echter meerdere Laurineae-hhden 
als »daun prawas’’ gebruikt. Volgens Blvme is Cinnamomum nitidum 
Hook. de stamplant der echte soort. De op de markt te Buitenzorg aange- 
voerde gelijken op de bladen van C. Parthenoxylon Meisn. (Ki seré) 
en op C. Sassafras (Medang blambangang) ; ik heb de bloeiende 
plant echter nog niet in handen gehad. Merkwaardig is het, dat ook in 
Engelsch’Indië nog heden dergelijke bladen (Tejpat of Tajpat) algemeen 
in gebruik zijn (Dijmock 1. c. 670). Aangaande het medicinaal gebruik 
van den bast van T. laurifolia Jacq. en T. apetala Roxb. in Britsch- 
Indië (tegen diarrhoea en dysenterie) zie men Dijmock (I. c. p. 672.) 
In Australië worden de bladen van sommige Tetranthera-soorien als 
rookmiddel tegen asthma gebruikt. Op chemische gebied is van 
geen enkele der vele Tetranth era-soorien iets bekend. 
4. HAASIA BL. 
Haasia firma BI. 
Het spirilueuze extract van 25 gram stambast werd met aangezuurd 
water behandeld, waarbij een weeke hars onopgelost blijft. Vervol- 
gens werd met aether gewasschen; deze neemt weinig kleurstof op, 
doch indien men koolzure soda ' toevoegt ten einde het alcaloid in 
vrijheid te stellen en vervolgens met chloroform het alcaloid opneemt, 
dan kleurt dit oplosmiddel zich fraai rood. Het alcaloid-gehalte is 
aanzienlijk. Met zwavelzuur kleurt zich de base roserood ; met 
