105 
In de bladen van Gymnema uilens werd geen cyaan gevonden. De 
bladen van Gymnema latifoliiim werden ook volgens de methode 
Stas-Otto onderzocht: de zure oplossing staat aan aether een bitter 
bestanddeel af, en is niet merkbaar toxisch; de bitterstof wordt door 
ac. plumb. bas. neergeslagen en is glucosiediseb. Eenige reacties 
wijzen voorts op de aanwezigheid van een spoor alcaloid. 
Op de volgende wijze werd nader op amygdaline onderzocht, 
100 gram poeder der voorzichtig gedroogde bladen werd met 500 gr. 
alcohol 95° uitgekookt, en de vloeistof warm gefiltreerd, daarna werd 
de alcohol bijna geheel afgedestilleerd, waarbij viel op te merken 
dat de laatst afgedestilleerde alcohol door toevoeging van water melk- 
achtig werd en aan de oppervlakte druppels bitter-amandelolie afscheid- 
de. De in de destilleerkolf blijvende lijvige rest werd met dubbel 
volume aether gemengd, waarbij een rijkelijke uitscheiding viel waar te 
nemen, en gedurende 24 uren ter zijde gesteld. Het vlokkig neerslag 
werd toen op het filter verzameld en met aether herhaaldelijk af- 
gewasschen en vervolgens uit geringe hoeveelheid kokenden alcohol 
hij bekoeling laten deponeeren; men krijgt zoo de stof als een nog 
lichtbruin gekleurde amorphe massa. Ter verdere zuivering werd 
deze in gedestilleerd water opgelost en door kool ontkleurd. Uit 
hare eigenschappen blijkt dat deze stof overeenkomt met amorph- 
amygdaline {laurocerasine). Indien men nl. de oplossing in water 
met amandelmelk samenbrengt, dan ontwikkelt zich een sterken bitter- 
amandelolie-reuk, en komt cyaan waterstof in aanzienlijke hoeveelheid 
vrij. De versche bladen, die noch hij destillatie met zuiver water, 
noch met verdund zuur blauwzuur of benzaldehyde leveren, geven 
eveneens na zeer korten tijd mei amandelmelk in aanraking gebracht 
te zijn zeer sterk den reuk van aldehyde. Hier heeft men het merk- 
waardige voorbeeld van een plant die amygdaline bevat dat niet 
vergezeld wordt van een voor de splitsing noodig enzym. In de aan 
de lucht gedroogde bladen is de splitsing wellicht door lagere organis- 
men ingeleid. Bladen in een exsiccator gedroogd gaven dan ook 
nog na maanden geen bitter-amandelolie hij destillatie met water, 
wel na toevoeging van emulsine. Heeft men door toevoeging van 
amandelmelk in de versche bladen de amygdaline gesplitst, dan vindt 
