a priort waarschijnlijk, en blijkt ook uit het volgende. De lood- 
neerslagen, door neutraal en basisch loodacetaat in een aftreksel 
lier zaden of bladen veroorzaakt, nemen uit de vloeistof geen cyaan 
weg, dit vindt men steeds in het filiraat terug. Met de oxydatie van 
het reduceerend lichaam wordt ook de cyaan waterstof uitgestooten. 
De zwart geworden zaden van Pangium bevatten geen CXH meer, 
zij woorden door de inlandei*s gaarne gegeten; niet licht zal de Javaan 
Pöwi^mm-zaden gebruiken, die nog met geheel en al donker van kleur 
zijn geworden. 
Eene raming van de geheele hoeveelheid cy aanwater stof in een boom 
van P. editie aanwezig, laat zich uit het bekend gehalte in de vet'schih 
lende deelen der jüanl benaderend berekenen. Ik schat de hoeveelheid 
op 350 gram cyaan waterstof; eene schatting, die waarschijnlijk nog 
beneden het werkelijk gehalte blijft. (^) 
Pangium editie Reinw. is in Dl. I, bl. 109 van Miquel’s flora en 
op bl. 72 van hel 1® deel der Handleiding van D^. J. G. Boerlage 
beschreven; en is afgebeeld in Rcmph. Herb. Amb. II. lab. 59. Voor- 
trertèlijk uilgevoerde gekleurde afbeeldingen der plant komen ook voor 
in Blcme’s Rumphia IV lab. 178, en IIorsfield PI. javan. n^r. tab. 43. 
De plant is algemeen vei'spreid over den Soenda- Archipel en de 
Molukken, en wordt dikwijls bij de kampongs aangeplanl. Hel is 
de eenige soort van het geslacht, en vormt mede de type voor de 
Pangieae, eene afdeeling van de natuurlijke familie der Bixineae, lot 
welke aldeeling ook Gynocardia en Hydnocarpus behooren. De 
javaansche naam is voor den boom Poeljoeng, voor de vrucht Klowak, 
de maleische naam is Pangi, de soendaneesche Pitjoeng. Aangaande 
deze plant, tegelijkertijd giftplant en voedingsmiddel, onlleenen wij 
het volgende aan de literatuur der Indische planten, in de eerste 
plaats aan de nog altijd meest betrouwbare autoriteit Rumphics Herbarium 
Amboinense (Dl. H, bl. 183): de rijpe nooten kookt men geheel in water 
ter degen op, klopt de schaal in stukken, neemt de korrel er uit, snijdt 
(*) Hoe spoedig een deel van het cjaanwaterstof, in aniygdaline gebonden voorkomend, 
zelfs bij de bt-handeling der plant in een kouder klimaat verdwijnt, blijkt nit een recent 
onderzoek in Nederland ingesteld. Laurierkersbladen van twee>*rlei sterkte, beide in November 
verzameld, gaven indien zij ongesneden werden gedestilleerd een gehalte van 0.086 en 
0.135*/* HCN, en gesneden slechts 0.068, resp. 0.097*/* HCN. (Nederl. tijdschr. v. pharm. 
1890, bl. 57j. 
