COMMENTATIO ad QUAESTIONEM ZOOLOGîCAM. 
4i 
Snapte rana saepius hancce epîderniiclem mutât, ex cfud mutatione Cl. noslras P. 
Boddaert conclusit raiiam pelJem mutare (i), quod falsum videtur. 
Cryptae jam quae hunccè mucum producunt sunt plurimàe et maximae. Quamvis 
ia gyrinîs cryptas non inveneriin, illarum tamen praesentiam demonstrat maxima mu- 
ci quantitas, in corporum superficie obvia. In bufonibus plurimàe adsunt, durissi- 
inaque illarum est superficies. 
E parvo , in illarum summitate canali , profluit mucus flavus gustuque napseam illiciens, 
Pone unumquemque oculum, in supernâ capitis parte, glandulae apparent a situ paro- 
tides dictae, conglomeratione illarum cryptarum formatae , eundemque llquorem produ- 
centes. In ranis etiam vestigia parotidum glandularum inveni, semper vero e cute tan- 
tummodo constabant crassiore et densiore, paucae saltem aderanl cryptae* Hylae fere 
nuîlas babent cryptas. Hîc vero in digitorum estremitatibus cutis mirum pbaeno- 
menon quoddam offert. Digitorum enim extremitates muco tectas babent, atque pul- 
villis terminalibus instructas* Motuibosce pulvillos inservire omnes statuerunt auctores ; 
quomodo autem bocce officio fungerentur , disputatum est. Putabant enim plurimi , 
mucosâ ilU substanliâ , digitos arboribus, immo vitro adbaerere posse. Hoc vero 
minus verum esse, primus , ut puto, docuit Cl. Delabillardiere (2). Hic 
enim bylas observans inveni t , borum pulvillorum (^pelotes) eundem usum esse, ac 
totyledonum in bracbiis sepiarum. Retractâ enim mediâ superficie , ope fibrarum 
quarundam musculosarum , vacuum oritur sub quocunque pulvillo ab atmospbaerâ 
in basi retento. Hyla jam ex uno pulvillo facili negotio dependeU Quod démon- 
strare priori explication! non tam facile erat. 
Haecce de cute ejusque substanliâ dicta sunto. Quod vero attînet ad tactum ge- 
nêralem {tact., Bichat)^ multum valet in batracbiis , non vero tantum quantum în 
homine. Quamvis enim utrumque animal laevi cute gaudeat, in homine pauco, in 
ranâ nullo villo consilâ, cutis in l’anâ cum musculis non cobaeret, nisi in articu- 
latîonibus atque pectore , unde minor ilia tactus generalis pei’fectio profluit. Mul- 
to vero major est, quam quidem in plurimis mammalibus et avibus , villis et plu- 
mis obsilis , ubî tactus perfectio decrescere videtur ad inversam systematis pbanerosi 
rationem. 
Tactus specialis (^toucher, Bicbat) minimus est in batracbiis , quippe quae or- 
gana ad liuncce usum minime apta habeant. In pedibus enim anterioribus cu- 
tis 
(1) Boddaert Natuurl. beschr. der dleren , paç. 170. 
(2) Yid. Analyse des travaux de l’academie royale de sciences pend. 1816, par Cuvier dans les Annales 
Gen. de Sciences Physiq, par Bory de St. Vincent, Drapiez et v, Mons. Tom. IV. 
F 
