COMMENTÀTIO ad QUAESTIONEiM ZOOLOGICAM. 
43 
Mox ôs liyoïdeum linguaque in altum tolluntur, nares claaduntur, aer compressas per 
rimam laryngis pulmones inti’at. Inde intelligendum quare ranae sufFocentur cum 
earum os vi aperturn teneamus. Os liyoïdeum tnm enim nec deprimi et nec elevari 
potest, respirado igitur cessât, animal que mori tu r (i). 
Cujusnam usus sit lingua in coaxando, primas indicavit Pet rus Camperas, 
nostras! ( 2 ). Aër inspiratus a ranâ per idmam laryngis superficiei inleriori lingaae 
apprimitur. Hujusce aëris una pars dextrorsum, altéra pars sinistrorsum tendit, (a 
pi’otuberantiâ enim quae totam iinguam subtus in duas dividit partes , ad latera re- 
pellitur) , et quidem in sacculos buccorum membranaceos , maxillae înferiori mariura 
ranarum esculentarum adbaerentes, Inde expressus , a lingua ita vibralur , ut inde 
oriatur sonus ille raninus, 
§. 5. 
Nasus et odoratus* 
Odoratus est sensus tertius. Primas jam est sensuum illorum, qui organo indivi- 
duali praediti sunt et a Cl*’. Huschke sensus idéales {^ideale Sinnorgane) vocan- 
fur ( 3 ). Quum enim nec tactus nec guslus organa liaberent suis tantummo- 
do funcdonibus inservientia (nam dermatis primarius usus est, corpus tegere , 
e» 
(1) Haecce jam aliorum fide innîxus credebam, quum mihi Phvsiologiam Cli, C, A. R u do 1 phi legere con- 
tingeret , qui longe aliter hac de re agit. 
Primo magnas partes in deglutitione et respiratione adscribit faucium elevationi', quà cibis quodammodo ob- 
?iam eunt fauces , eorumque depressioni egregie favent. 
Deinde plane negat, ranas, ore vi aperto, vivere non posse , et experimentis a se ipso institutis affirmât sese , 
ranas gulis apertis, per horas, dies , imo hebdomades intégras vivas vividasque vidisse. Aliorum vero experi- 
mentorum infelicem exitum inmersioni ranarum in aquam adscribit, unde necesse erat, ut aquà gulam intrante, 
misere suffocarentur animalia, Conf, C. A. Rudolphi Grundriss der Physiol. tom.II. part. 2. pag. 85 et 33g. 
Conf. Herholdi Anmerkungen über die Chirurgische Behandlung ticfer Wunden. Kopenh. aSoi, S. 48 — 5o, 
Bulletin Philom. an 7. n. 3o. page 42. C. A. Pi u d 0 Ip h i Anat. Physiol. Abliandl. S. ii3 — 122. 
(2) Yerhandelingen van het Rataafsch Genootschap der proefond. wijsbeg. te Rotterd. Tom. I. p. 260. 
(3) Beytrage zur Physiologie und Naturgeschichte von E. Huschke, 1 Band. Weimar 1827. p. 99. 
Ch Huschke, Okeni discipulus , cui et sulim hocce opusculum dicavit, Philosophiae Schellingii, 
quae dicitur Ideal-Philosophie , Natur-philosophie lotus quantus addictus essî videtur. Huîcce philoso- 
phiae ad naturalem historiam applicatae summum est propositum ; ut demonstretur uniuscujuscumque for- 
mae corporalis , prototypum exstare , in inferioribus organismis , atque cuique systemati organorum ordi- 
nem plantarum aut animalium analogum esse. Sic fungi dicuntur plantae radlcariae quîppe qui radicem 
quandam totins regni vcgetabiHs offerunt. Gramineae caulinariae audiunt , quippe quae caulem regni vegeta- 
bilis fere exhibent. Et sic deinceps. Hocce systema licet ingeniosum esse videatur, et juvcnibus inprimis 
F 2 
