S, ΪΡΙΡΗΑΝΙΤ 
minij epigramma, in quo magnu Gulielmum Sirletum in 
pauperi adhuc fortuna delitefcentem Seripando Cardinali 
$Qmmendar>atqueappofidifime columbae coni parat. Aits 
Commendo tibi Seripande magne 
gulielmum hominem pium, eruditum. 
Et candore animi parem columba j 
Dotium praterea vtriu (que lingua, 
Quodque exitiimo pluris aftimandum. 
Pauperem , iuuenes tamen docentem 
Gtatis pauperie mala grauatos. 
Illum Gracta magna prqcreauit, 
isfntiqua probitate , moribdfque 
Dignis Pythagora , virum tuaque 
Dignum amicitia : idque itaeffe certk 
Sciens , hunc tibi magne amice dono. 
Virtutique tua dico : nec altex 
Cliens aptior efi tibi , nec ipfe. 
Patronum inueniat fibt aptior ent* 
Ergofquod eit praeceptu Chrifti in quo verfamur) de con- 
jungenda prudentia ferpentina cum columbina fimplici- 
tate, atque adeo virtutibus iis quae inter fe videntur repu- 
gnare, videndus eft diuiniffimus Nazianzenus in oratione 
quam in funere & fepultura patris fui praefente Bafilio ha- 
buit: quam certe vix tempero , quin integram hic tranicri- 
bam: haud tamen inuidebole&ori omnia pfic ille: Sed fuerit 
jfane (pater Gregorius ) tanta tamque illufirimorum facilitate; 
tndukru tamen , edque virtute qua in rebus gerendis ver fatur , cui- 
quam alij cedebat? Minime. Verum idem ipfe p lenis ac placidus, 
Vt ft quis altus erat , & ad agendu peracfe aptus & appofitus . Quam- 
vis enim ha dua res fere inter (e pugnent & opponantur Jimplicitat 
piwtrum & ajperitos , ait eraque manfuetudinem cum inertia con- 
iuntiam habeat , altera rebus quidem gerendis apta fit , verum hu- 
manitate careat ; at in eo tamen mirifice hac duo in vnum conuene - 
vunt* 
