$. ΕΡΙΡΗΑΝΙΓ 
ο is mc locus admonet) dicam confiderandum eiTe, an vel 
minus fidum , vel certe diligentem interpretem egerit ibi 
Cornarius (Graeca nobis ad manum non funt: ) Epipha- 
niam enim arguerem Marcionem de male intelle&oMo- 
fis loco, ita vertit: Ignorat autem mifer ille quodnec Clmflw ma- 
le dittiofatt a, ah fit : fedmalediHionem propter peccatum noHrum 
ahfiulttyvbi (addit) fcipfum crucifixit, & fatim eil mors mortijro- 
fter peccata noftra &c. atqui Chriftum feipfum crucifixifie 
Theologi renuunt , cum S.Thom. 3. p. q. 47.arr. i.ad 1. 
Deinde vna linea interpofita concedit quidem Chriftum 
redemifte homines, at negat emifte: verba fiunt ; Sic etiam 
redemit (Chriftus) non dixit (PaulusJ emit : nec enim ad alium 
venii vt raperet aut emeret: fi enim emijfet, non habens emififet , & 
velut mendicus^qua non habebat acquifiuijfet , & adeptus nos ven- 
didijfet y d quodam videlicet feneratore tmpulfus. &c. hoc autem 
repugnare videtur Paulo dicenti, Empti enim e His pretio ma- 
gno 1 . ad Corinth. 6. in quo articulo videndi fiunt do&ores 
qui deChriftifatisfadioneagunt,&Thomiftaein 3.p.tum 
q.i. arr* *i- tumq. 48. ariic.4. vbiS.Thomasdum refipon- 
det ad primam obiedionem,hanc ipfiam quam in Cornarij 
veriione legimus , diluit. Quinimo& idem Epiphanius 
lib. 2. cap. 66. in fine, dum confutat Manichaeum , apertis 
verbis contra ipfum(qui praefata affirmabat) docet ytrum- 
que verum efle ;& Chriftum humanum genus redemifte 
&cmifte. Itaque caute legendus Ccrnarius. Eftohaeciu- 
fiioris in Epiphanio noftro induftriae rudis quaedam 
adumbratio. 
ΠΕΡΙ 
· · *4 
