S. ΕΡ 
emergens placide inc ale fcit: cum 
autem folii calor increuerit, fer- 
re illum non poteft , ac demo in 
■profundum fejedeiicit . 
interpretatio. 
Sic & qui otiose degunt mo- 
nachi minime poterunt famem , 
fitim , nuditatem , continen- 
tiam , dr cubationem to * 
/inire : quivero otio non indui - 
, libenter ieiunani , atque 
emtnia fuflinent . 
IPHANII 
βνδαν' ^πλάμ-^ανης 
««Ts»? ΖηρμβΑνζτν.ι, 
ί7η) £\{)Τά νίκίου Sic μη τταχια/θ?, 
ojutOj* φίρ&ν ου ΧΊωατΐΐι,γ^πά·· 
Ktv pirdei Ιαυτνν βυδόν <Γ β. 
E Ρ Μ Η Ν E I Α. 
r\^ 'e \ ' S » 
vJTtw ^ ο/ αονα^ϋί , ο/ />.» 
κνμίνοΐού^ oio/n ίσον f) \απμ&. 
vetv ynlvcLv·, ^ι -fdu/y yvysacm^iy» 
xptLTBtew, k~u χαμαχΜίΤί/αν. o i al 
h)&%otov{Vivot iVisxvnrdtwn, xfii 
πάντα φίρονοτ* 
1 Ν Ο Τ Μ. 
Hana. ] Et nunc male cum apibus agetur, cum ranas ea- 
rum generi infeltiflimas tam prope coninnxerimus. Ari— 
ftoteles enim , Rana ( inquit ) qua in luto degunt ( τζλμανάϊοι) 
apes ad aquam accedentes rapiunt: quam ob rem eas apiarij per fi a - 
gna & paludes venari folent. & Plinius: ./dptbus aquantibus rana 
infidiantur y nec ha tantum qua ttxgna riuofque obfident, verum & 
Rubeta veniunt vitro y adrep entes que [ufflant. Cum Ariftotele & 
Plinio fenfit Aelianus. 
Terreftris.] Duo haec ranarum genera, terreftre& aqua- 
ticum redte conftitui experimento diicimus ; dignofeere 
autem quae earum ad illorum vnumquodque pertineant, 
non ita obuium. In eam fentenriam frequentiores eunt 
phyfici, vt terreftres eiTe dicant Calamitas; quae quod in- 
ter arundineta degunt^ fic vocantur, rubetae, quae & in ru- 
bis & vepribus : quaedam aliae cornutae : gibboix aliae : alias 
itercorariae didtae, quod vt plurimum fub ftercore latitent, 
quibus fi bufones annumeres, non id fine audtore fiet. 
N ihilhorum. J Plinius auctor eft aquaticas ranas femeftri 
tantum vita in limum refolui , ea ratione quod bybet nis 
meniibus 
