Ρ Η Υ $ I Ο 
ΕΡΜΗΝΕΙΑ. 
ΟΤ7Λ? ο xueios γ\μων ο· 
λόκάκόζ Ι?7, μ^Αμιαν μαλανιαΜ 
7» κόψ.α ϊρων. οί μϊν ίπν 
λουμίνων 'Z^rofiv ιαυτζ ’&Γο’ρί- 
ππ , ος diryj acytcov &ς το τέζ^τω- 
7τον βλίττ». afe, spetf. μοι, ον ya- 
fxfyios άία.·3ζΐξτό; \ςι , yfj. πας 
φιρίται μις <ω^[σωτον . τα ygisov, 
Μύρτος Α Ώχ yjx ο οφι ? , yyu 
ίμαρτυρίΐσν;· άυτ ο ατιςος λί^αν* 
ν .α Ν Γ/ » ~ ν ν ' , 
μωτνς τον οφιν ον 
τη ίξπμομ α'τως CfaSLuu&t Αη τον 
tjw τα dv&paTnjo, 
tOGVsl ρρ 
interpretatio. ** 
Sic Chr litus Dominus nofter 
candidus eft totus , ab [que vlla 
mundana nigredine , qui d repro- 
bis vultum fuum auertitiin fan- 
ttoru autem faciem redicit. Age, 
quomodo ( inquies ) cumchara- 
dritis impura [it auis } perfonam 
Cbriftt fufiineft impunis quidem 
efl & ferpens, quem tamen in te - 
ftimonium adduxit Chnihts, di- 
cens: Qitemadmodum exaltauit 
Mo fes fer p entem in deferto } ita 
exaltari oportet filium hominis. 
. N O T AE. 
Charadritis.] Auem hanc inter nodarnas ntimerstAri- 
ftoteles hb.9. cap. 1 1 . a quo nec GrreCa ipia etymologia ab- 
horret, vt idem Philofophns audor eft: τας $'oik!tmss (ait, de 
domiciliis volucrum agens ) οι μ tritus yupeccfpa^ } 
μους παουΖτχιν&πίτξαϊ^ο ν&ΚκΜνος yap&Spw. Ht AnTtopha- 
nisfcholiaftes: vocatur (\ ncjtiit) charadrius'dro mds yctgriApctg 
<h*7 ρβ»ν 9 quod incolat hiatus [eu terra voragines. Gaza in Art- 
ftotele nunc hiatulam aut hiaticolam reddit, nunc rupi- 
cem 5 eodem fpedante vocis fignificatione, 
Albam ejfe totam.] Non explicat Ariftoteles quo colore iit 
charadrius: verum docet efte & colore & voce praua. ver- 
ba illius funt: ss7 Aoyapdipios yfl τον γνοοΜ ^ τπν φωνήν φαΖκοςι 
praua eft hac anis & colore &voce. verrente Gaza. Albertus 
cum Phyfiologo ientit, & albam efte totam teftatur. 
Morbo laboret. ] Audor anonymus Pialmorum commen- 
tatdr in commentario Pfal. 84.verf. Deus tu conuerfus vwifi- 
cabis nosj idem omnino de cluradrio fcribit. Albertus etiam 
G z & re- 
