Cias. II. Ulonata. Mantis. 
160 
qualibus, labio inferiore bifido. Tibiae, & femora longis- 
sima, introrsum denticulata, quorum antica crassiora, pro- 
pe caput inhaerent . Alae nullae . Tarsi quinque . Tab. 
VIII. f. /. 
Invenitur' figura & historia a me exhibita etiam in Actis so- 
ciet. Italicae tom. IV. & in lonstono qui figuram solummo- 
do habet t. XI. f. a. & t. XII. f. 16. 
Habitat in sepibus virentibus ad fossas aquarum frequentior, 
sed & in ericetis , & hortis quoque inventa . 
Heic non dissimulandum , sed ingenue fatendum est hoc inse- 
ctum jamdiu quodammodo notum Kirkero , lonstono , Steno- 
ni , Rhodio fuisse . Neminem ante me rebar de eo praecipue 
verba fecisse , eaque in opinione confirmatus fueram a ce- 
leberrimis Entomologis , praesertim a Scopoli . Tractu tem- 
poris forte mihi contigit, ut oculos conficerem 'in exem- 
plar quoddam Rhedianum a meo , aliisque non paucis di- 
versum, nempe magis integrum, nec fraudatum tabula ul- 
tima quae hujus insecti iconem exhibet , licet in aliarum 
numerum non reteratur . Sane difficillimum , ac pene im- 
possibile est , absq. figurae inspectione , non dicam e ver- 
bis Rhedianis colligere , sed ne suspicari quidem de spe- 
cie insecti ab eo per jocum , ut ait , & in animi remis- 
sione observato. Verum nisi placuit cognoscere me desti- 
tutum primaria laude , placuit tamen, & id me solatur, 
quod auctoritate Rhedii , ac Stenonis confirmatum depre- 
hendo hujusmodi insectum revera esse perfectum animal , 
non larvam , uti vulgo asseritur , & uti videre est in Experi- 
mentis Rhedianis circa Insectorum generationem ■ pag. 88. 
Edit. Florentinae . 1764. Quid vero habeat de hoc inse- 
cto Kirkerus in libro XII. Mundi subterranaei pag. Xpt. 
recreandi animi gratia non omittendum . „ Mirum & hoc 
addam ex Liburni quam Vitem, albam vocant , ramulis sae- 
pe saepius me invenisse Zoophytum sex pedibus , & subti- 
lissimo corpore constans cum capite Erucae progressivo mo- 
