S U B S E C I V A. 
69 
De Mya Arenaria. 
In fluento , quod ad hanc urbem Scaldtam a Duvelandia diri- 
mit, nonnumquam hae Myte (2), ad pedis altitudinem , fiib li- 
mo reperiuntur ; loco , ubi morantur , fefe prodente foramine 
in limo , oboli magnitudinem exaequante ; atque ligone effo- 
diuntur. 
Mya talis Arenaria, vitro claro, aqua marina pura repleto , Tab.VIt 
inmiffa , rnox probofcidem ad pollicum aliquot longitudinem 
plerumque furfum exferit , ita ut , fi fieri poffit , ad aquae fuper- 
ficiem pertingat. 
Probofeidis hujus extremitas duas habet aperturas , quse mi- 
croscopio infpefttB variis denticulis five tentaculis inftruclse viden- 
tur. Quod fi ex aqua extrahatur Mya , per majorem aperturam , 
aquam marinam ad fex pedum fpatium , per Siphonem quafi,pig, n. 
emittit , & probofcidem quam maxime , fsepe totam , intra ipfas te- 
' flas contrahit. Minor apertura excrementis ejiciendis infervit. 
Utraque tefta cultro caute disjunfta , Animal membrana tenuis- fig.ii, a. 
fima fubflava ( PaUhim vocant ) , aqua marind adhuc repled cir- 
cumdatum jacere , confpicitur. fig- 
e Membrana hac remota , ipfum corpus apparet , in duplicis A. 
branchiarum latiorum paris medio depofitum. 
Illuftris 
(gj) LtnnjEus o£io Myarum enumerat fpecies , quarum ea , qua 
hic deferibitur . tertia eft , atque a Viro illuftri , ut a reliquis eam di- 
■ 'ftinguat-, vocatur Myti Arenaria , five tefi& ovat A , pojlice rotundat A , car~ 
dinis deitte antrorfum porreSto , rotundato , denticidoque laterali. Syjl. Niaur. 
Edit. X. pag. 670. Et Rumphiu.s, carn vocat Rofcriun anatis Majus- 
Ainboinfe Rariteitkomer , Tab. XLV. Iit. IV. pag. 1 49. 
I 3 
