Liber II. 
II 
pleno, ac repente nullataliis pernox , aliai fera, 
& parte diei Solis lucem adiuuans ; dcficicni,&: 
in defeftu tamen confpicua; ’ qus menlis exitu * quin. 
latet, cum laborare • non creditur.Iam vero hu- <!■ ii crti. 
tnilis & excella.Sc ne id quidem vno modo.fed 
alias admota cxlo . alias contigua montibus; 
nunc in Aquilonem elata.nunc in Auftros dcie- 
cla ; qus lingula in ea deprehendit hominum 
primus Endymion , «c ob id amore eius captus 
fama traditur.* Non fumus proicc'16 grati erga 
cos, qui labore curique lucem nobis aperuere 
in hac luce : roiraque humani ingenii pelle, fan- 
EuincmiSccides condere Annalibus iuuat.vt 
fcelcra hominum nofcantur mundi iplius igna- 
tis.Proxima ergo cardini, idcoque minimo am- 
bitu, vicenis diebus feptemfquc & tertta die, 
parte peragit fpatia eadem, qux Saturni udus 
altiffirnum triginta (vt diaum c(l)annis.* Dein- 
de morata in coitu Solis biduo , cum tardif- 
limc , e tricelima luce rurfus ad eafdem vices 
exit ; haud fcio an omnium, qua: in cxlo perno- 
fei potuerunt, magiftra. In duodecim mcnlium 
fpatia oportere diuidi annum ; quando ipfa to- 
ties Solem redeunixm ad principia , confequi- 
rur.Solis fulgore eam ,vt reliqua fideta , * tegi. 
Siquidem in totum mutuata ao eo luce ruigerc, 
qualem in repetculTu aqux volitare confpici- 
mus. Ideo molliore & irapfcda v, foluere 
tantum humorem , atque etiam augete , quem 
Solis radii abfumant. Ideo & inxquali lumine 
afpici : quia ex aductfo demum plena , reliquis 
diebus ta ntum ex fe terris olUndat,quamum ex 
Sole ipfa concipiat.Tn coitu quidem non cerni, 
quoniam hauftum omnem lucis auerfa iU6 re- 
gerat , vnde accepetif, Sideta veto haud dubie 
tn 
grati erga 
^ D ein re» 
merata* 
re^ 
