m vivam, gratissimo animo 
posterius accepto maturitatis testi- 
n litterarum universitatem transirem, 
adii primum Berolinensem, deinde Rhenanam Academiam. 
At magis patris, viri praeclari de republica meriti exem- 
plo, quam ullo agrestiorum Musarum amore adductus, 
triennium in jurisprudentia consumsi, peractisque, ut legi 
satisfarerem, duobus examinibus, referendarii munere 
Berolini fungens, tam in urbico quam in regio judicio 
per quinque fere annos forensia negotia gessi. Sed quum 
infirma valetudine uterer, causis, a quibus abhorrebat 
animus, diutius strenue agendis imparem me fore ratus, 
a patre impetravi, ut mihi procul a fori strepitu in rerum 
naturalium cognitione, quae mihi ah ineunte aetate in 
deliciis fuerant, versari liceret. 
Itaque anno 1845, mense Aprili, iterum civibus uni- 
versitatis regiae Berolinensis conjunctus, quamvis non in 
eornm albo ascriptus, Illustrissimis litterarum professoribus 
Trendelenburgio philosophiam, Dovio et Magno physicam, 
H. Rosio et Mitscherlichio chemiam organicam et inorga- 
nicam tradentibus, G. Rosio de lapidum fossiliumque vir- 
tutibus disputanti, Lichtensteinio, Ehrenbergio, Troschelio 
et JSricbsoni de animalium natura disserentibus, Johanni 
, 
parativam docenti, Schulzio denique Muntero et Kunthio 
herbariam disciplinam profitentibus, operaro dedi. Quorum 
virorum acroasibus fere omnia, quae in his litteris con- 
sequutus sim, me accepta referre ea qua decet pietate 
profiteor. Verum quum omnibus illis quos memoravi 
doctissimis viris beneficiorum humanilatisque vinculis ob- 
