- 30 — 
inter ntnimque antherae 
loculos, quod vero secundum vocis rationem usitatam, 
mea opinione non fieri potest. Magis idoneam censeam 
hanc igitur descriptionem: „ antherae biloculares conne- 
ctivo perspicuo nullo, in apice exteriori vel dorsali in 
continuationem filamentosam vel aristatam excurrentes.” 
In multis aliis plantaram familiis, ut referam exempla ex 
Compositis vel ex Violaceis eandem fere antherarum 
structura nobis occurit et etiam in hisce familiis arbi- 
tror, illas antherarum excrescentias vel appendices con- 
nectivi nomine non posse nominari. Quum nec in genere 
Elaeocarporum nec in Monocerarum stipulas unquam vi- 
derem, nisi minima, el eademque solum in racemorum 
floralium apice dispersa, Endlicherus tamen in utroque 
aetate ut in Tilia nostra decidere, conjector, quo fit mihi 
veresimilior conjectura, quia et in Valleis genere Monoce- 
raram valde affini, stipulae ad tantam magnitudinem ex- 
crescant, ut nomen inde cepit singula earum species, 
Valiea stipulata. 
$. i 9. 
DE CETERIS ELAEOCARPEARUM FAMILIAE GENE- 
RIBUS, NEC NONNULLA DE EORUM USU VEL IN 
ARTE VEL IN VITA COMMUNI. 
Testibus Flora Indica Roxburghiana et historia natu- 
rali ok. (bot. pag. i 1943 aliisque operibus supra jam com- 
memoratis, fere omnes Elaeoearporum et Monocerarum 
species arbores conformant magnas et altas, imprimisque 
arbores Elaecarpus Perimcara (serratus) vel dictus Ma- 
