595 
water oni^ekristalliseerd, steeds met terzijdestelling \ aji ruime hoeveel- 
heden moederloog. Het resnlteerende preparaat leverde na schudden 
met water bij 30°. 00 C. (gedniende 5 uren) eeue oplossing, welker 
koncentratie O.OH/o beneden de verzadigingskonceniratie lag. Na 18 
uren schudden was er een surplus van 0.05 7o> ‘'a voortzetten van 
het schudden gedurende 10 dagen bedroeg het 0.10 “/„. Door de 
voorafgaande behandeling is dus uit het Cdl, het hydroxyd niet 
verwijderd. Daarentegen bevatte eene onverzadigde oplossing, die 
met vast Cdl .2 en overmaat Cd(OH)j was geschud, na 18 uren een 
surplus van 0.11°/» (spec. vol. 0 62306], na 48 uren 0.19“/^ (spec. 
vol. 0.62241), na nogmaals 24 uren schudden O.227o (spec. vol. 
0,62220) en na voortzetten van het schudden gedurende nogmaals 
10 dagen 0.287» (spec. vol. 0.62174). 
Iky moeten dus de hingzame toeneming in koncentratie van oplos- 
singen, die in aanraking met ,,Bodenkörper” worden geschud, toe- 
sckrijven aan de aanwezigheid van uiterst geringe hoeveelheden Cd[(dH)^ 
in het preparaat^). 
§ 21. Hiermede is nu teveiis de verklaring gevonden van het 
feit, dat overxeizadigde oplossingen van Cdl^, zelfs wanneer zij in 
aanraking zijn met de vaste stof, Oververzadigd blijven. Hetzij, dat het 
vaste jodide zi(“h uit de oplossing heeft gevormd, hetzij het aan de 
oververzadigde oplossing wordt toegevoegd, steeds zal het hydroxjde, 
dat in oplossing aanwezig is, door het Cdl, worden geadsorbeerd 
en verdere kristallisatie beletten. 7 
Geheel hiermede in overeenstemming bleek nu, dat, indien eeneo|>los- 
sing van bloem van Cdl.^ in watei', die bij 30°. 00 C. 2 7» oververzadigd 7 
en door koken gedurende enkele minuten geheel van vaste stof was 
bevrijd, bij 30°. 00 C. werd geschud, reeds na korten tijd begon te kristal- 
liseeren. Na 4 uur schudden bedroeg het spec. vol. 0.62427, hetgeen 
korrespondeert met eene koncentratie 0.04 7» lager dan die, welke 
b Dat het hydroxyd in de GdO-oplossing overgaaf, vindt wellicht zijn verklaring 
in de vorming van komplexe ionen, terwijl anderzijds het opaliseeren van sommige 
onzer oplossingen, zoomede het feit, dat deze zeer langzaam helder worden, 
wanneer men ze rustig laat hangen, op peptisatie van het hydroxyde wijst onder 
den invloed der Gd-ionen der oplossing, analoog met hetgeen Thos. Graham b.v. 
heeft gevonden in het geval van ijzerhydroxyde. Phil. Trans. Roy. Soc. London 
151 , 183 (1861); ook Lieb. Ann. 121 , (Neue Reihe) 1 (1862). 
2) Dat liier eene adsorptie, niet een omhulling der deeltjes een rol speelt, volgt 
uit het feit, dat het in oplossing gaan van CdLj, ook bij aanwezigheid van het 
hydroxyde, door dit laatste niet wordt belemmerd. 
b D. i. eene oververzadiging van ongeveer D/o, wanneer men de oplosbaarheid 
uitdrukt in gew. dln. vaste stof op 100 gew. dln. water. 
39 *- 
