603 
§ 2. Reeds oiiisfreeks veeilif^ jareii geleden, is door F. W. Clakkk 
en E. A. Kebler, op grond \'an een onderzoek, waarin zij meenden 
zuiver kadmiuinjodide van zeer verscliillende dielitlieid (4.626 en 
5.644) te hebben bereid, de meening uitgesproken, dat deze stof 
in twee modifikaties kan o|)treden, maar liet later onderzoek 
van J. F. Snell’) heeft afdoende bewezen, dat het zoogenaamde 
i^-kadminmjodide van Clarke en Kebi.er met laag Sfiec. gew. niet 
anders is dan kadmiumjodide, verontreinigd met een niet onbelang- 
rijk bedrag aan joodwaterstof en water, terwijl daarin ook een 
spoor vrij jodium aanwezig is geweest. Hoewel nu de konklusie 
van Snei,l; ,,a eritieal examination of Clarke and Kebler’s work 
leads to the couclusion that there is no valid evidenee of the existence 
of a form of cadmium iodide of lower specitic gravit) than 5.6”, 
ons geheel gerechtvaardigd toescheen, hebben wij toch gemeend 
ook hier te moeten zoeken naar andere vormen. 
^ 3. Ons materiaal werd bereid door kadmium ,,Kahlbaum” (vei'- 
ontreiniging 0.005 7o> bestaande uit lood, ijzer en zink in 8[)Oren) 
met jodium, gereinigd door resublimatie, te schudden in aanraking 
met zorgvuldig gedistilleerd water. Zulks geschiedde bij gewone tem- 
peratuur op een schudmachine. Na ontkleuring der vloeistof fdtreert 
men van het overgebleven kadmium en de nitei'St geringe hoeveel- 
heid Cd( 0 H) 2 , die bij de reaktie ontstaat, af en dampt de oplossing 
in 0(1 een waterbad. Daarna volgde droging resp. verdere behan- 
deling der stof op de wijze, die bij de te beschrijven proeven telkens 
zal worden aangegeven. 
§ 4. Een aldus bereid [ireparaat, dat eerst bij J00°, daarna ge- 
durende 6 uren bij 150° was gedroogd en dat dienst had gedaan 
bij Hetterschi.i’s onderzoek over de Toetsing der Wet van Hraun 
langs elektrischen weg®), hebben wij allereerst dilatometrisch onder- 
zocht: bij 100° veranderde de stand der vloeistof (petroleum) niet 
na 20 uren. Ook pyknometrisch onderzoek bij 100° van hetzelfde 
preparaat leerde, dat er bij die tempei'atuur een verandering der 
dichtheid niet optreedt. Bij het laatstgenoemde onderzoek, zoomede 
bij de pyknometi'ische bepalingen, die aanstonds znllen worderi be- 
sproken, gebrnikten wij het instrument, reeds \'roeger beschreven, C 
b Amer. Ghem. Journ. 5, 285 (1883 — 1884). 
b Journ. Americ. Ghem. Soc. 29, 1288 (1907). 
2) Dissertatie Utrecht, 1919. 
■*') Ernst Gohen en A. L. Th. Moesveld, Zeitschr. f. physik. Chemie 85, 419 
(1913), § 3. 
