613 
eii Aknaud toüiide iii 1885 ') aan, dat een geel pigment in de 
groene plantendeelen idenliek is met liet earotine nit de worteltjes. 
Arnaud bestudeerde lief earotine nauwkeurig en stelde vast, dat 
het een onverzadigde autoxydabele koolwaterstof is. Zijne analyse 
en verdere oiulerzoekingen leidden tot de empirische formule 
Cjg Hjg. Sindsdien zijn zeer talrijke onderzoekingen ox er deze pig- 
menten verricht. In de laatste jaren heeft Wii.lstattrr er zich 
mede bezig gehouden. Deze stelde vast, in overeenstemming met het- 
geen vroegere onderzoekers hadden aangenomen, dat er verschillende 
pigmenten in plantendeelen voorkomen, die — gelijk Borodin ®) had 
opgemerkt — in twee groote groe[)en kunnen worden ondergebracht. 
De pigmenten van de eerste groep, waarvan het earotine een ver- 
tegenwoordiger is, zijn betrekkelijk gemakkelijk oplosbaar in lienzine, 
moeilijk in alcohol. De tweede groep wordt vertegenwoordigd door 
het xantophyll, dat belrekkelijk gemakkelijk oplost in alcohol, weinig 
in benzine. Beide stoffen konden in zuiveren, kristallijnen toestand 
worden verkregen. De elementair-analyse, niolecnlairgewichts-bepa- 
lingen en de analyse van jood-additie producten deden de formule 
van het earotine vaststellen 0 |) Hj,, die van het xanthophyll op 
^ 4 ofl 58 Öi. Eindelijk bevestigde Willstatter nog, dat de beide kool- 
waterstoffen sterk oinerzadigd en antoxydabel zijn. Zij zijn zeer 
gevoelig voor zuren, maar woi'den door alkali niet aangetast. 
Ook in dierlijke producten, in het bijzonder in den eidooier, in 
het serum van dieren eji van den mensch, hebben reeds oudere 
onderzoekers lipochrome pigmenten aangetrolFen (Krukenberg, Thudi- 
CL’M, ScHUNCK, Kühne), eii belangrijke waarnemingen daarover mede- 
gedeeld. Zij duiden hen gemeenlijk met den naam van luteinen aan. 
Ook hier hebben wij weder een grooten vooruitgang te danken aan 
Willstatter en zijne medewerkers. Het bleek, dat ook de dierlijke 
lipochromen of carotinoiden, al naar hnn oplosbaarheids-verhouding 
tegenover benzine en ^alcohol, in twee groepen kunnen worden 
ingedeeld. 
Willstatter’s leerling Eschf.r heeft nit het corpus luteum der koe 
het earotine zuiver kunnen afscheiden. Wili.statter en Escher samen 
hebben nit den eidooier het luteine verkregen en x astgesteld, dat het 
op een eidcel verschil na (smeltpunt) geheel met hef xanthophyll der 
planten overeenkomt. 
Eenige jareu geleden is een reeks verhandelingen verschenen van 
1) A. Arnaud. G. R. Ac. Sc. 100, 751, 1885, en 102, 1119, 1886. 
Willstatter u. Stoll, Untersueb. über Chlorophylb Berlin 1918. 
Geciteerd naar Willstatter. 
