624 
worden toegekeiid als aan de genoemde omlinlsels van liet axon. 
Dat deze niet een geheel neutrale kon zijn had men reeds lang 
ingezien. Zooals de voortplanting van het prikkelingsproces in het 
axon niets gemeen heeft met de geleiding van den electrischen stroom 
door een metaaldraad, stelt ongetwijfeld vergelijking van de merg- 
soheede met den isolator van een elektrisohen kabel deze levende 
zelfstandigheid meer passief voor dan zij werkelijk is, al neemt zij 
aan de voortplanting der impnlsies ook niet direct deel. En met 
overtuiging kon men aan de nenroglia de eenvoudige functie, steun 
en beschutting aan de neuronen te geven, ook niet toeschrijven. Ook 
past zeker de door Don.m.dson en Hokk') \'Oor alle klassen der 
Gewervelde dieren vastgestelde gelijkheid van den inhoud van de 
mergscheede met dien van het axon, niet wel in de voorstelling, 
dat de mergscheede slechts dezelfde beteekenis zon hebben als het 
isoleerend omhulsel des geleiders in den kabel. 
Door dat alles en door hetgeen het phjsiologisch experiment ge- 
leerd heeft, doet zich het zenuwstelsel, en derhalve het neuron, 
steeds meer voor als mechanisme, hoewel klemmend bewijs nog niet 
kon geleverd worden, vooral omdat eerst sedert weinig jaren ver- 
band gezien is tusschen afmeting en verrichting der zenuwvezel. 
Aldus kon nog twijfel gevoed worden, voornamelijk wat betreft het 
hersenorgaan, aan de rationale beteekenis ook van de gevonden 
hoeveelheidsbetrekkingen, die toch zeker het bestaan van, zij het 
nog onbekend, mechanisch verband aanwijzen. 
Want — zoo werd geiedeneerd — een deel der hersenen moet, 
als ,,het orgaan des geestes”, even onafliankelijk zijn van de grootte 
van het lichaam als de psjchisclie processen, die zich daarin afspelen; 
kan dan wel mechanische regeling van de geheele hersen hoeveelheid 
door het lichaam worden aangenomen ? 
Maar de Mensch staat niet slechts psychisch boven alle dieren, hij 
onderscheidt zich tevens door de grootste relatieve hersenhoeveelheid 
en door de buitengewone ontwikkeling juist van dat gedeelte der 
hersenen waaraan de hoogste functie toekomt. Groote verschillen in 
de welberekende relatieve hersenhoeveelheid (bepaald door de ceplia- 
lisatie van het zenuwstelsel) en in de betrekkelijke ontwikkeling 
der hersendeelen van hooger en lager functie treffen wij ook aan 
tusschen verschillende diersoorten. Heeft de Mensch, bij gelijk lichaams- 
gewicht als de Chim[)anse, 3'/.^ maal het hersengewicht van dien 
meest menschachtigen diervorm, zoo heeft de Chimpanse toch ook 
>) H. H. Donaldson and G. H. Hoke, On the Areas of the Axis Cylinder and 
Medullary Shealh as seen in Cross Sections of the Spinal Nerves of Vertebrales. 
Yournal of Gomparative Neurology and Psychology. Vol. XV. Ghicago 1905, p. 1 — lü. 
