Daar verder, blijkens de gevonden gelijkheid der betrekkingen 
van verschillende soorten van neuronen en de hersenen, eenzelfde 
mechanisme moet gelden voor alle nenronen, kunnen wij dit aan 
de voor het onderzoek meest toegankelijke, de nenronen met perifere 
zennwvezels nagaan. Van homologe zennwvezels nn verandert, bij 
gelijk vormige diersoorten, de lengte noodzakelijkerwijze evenredig 
met de lengtemaat van het lichaam, dat is met of bij 
ongelijkvormige diersoorten evenredig met een grooter of kleiner 
macht van het lichaamsgewicht. Bij ongelijkvormigheid zoowel als 
bij gelijkvormigheid vindt men evenwel den inhond van homologe, 
tevens analoge nenronen evenredig met of veranderend. De 
doorsnede van de zenuw vezel moet dns omgekeerd evenredig met 
hare lengte veranderen. Aangezien de zenuwvezel verreweg het grootste 
deel van den inhond van het neuron uitmaakt kan men de veran- 
dering der doorsnede bij gelijk vormige diersoorten van verschil- 
lende grootte evenredig met of P'^l^ stellen. 
Mensch en Mnis zijn geen gel ijk vormige soorten; de Mnis heeft 
ook relatief veel korter leden, maar toch kunnen homologe en tevens 
gelijk fnnctioneerende nenronen, zooals de motorische nenronen voor 
de vingerspieren, naar de zoi'gvnldige metingen van Irving Hardesty ^), 
zeer goed vergeleken worden. Bij volwassen mnizen vond Hardesty 
de zennwvezel dezer neuronen gemiddeld 35 m.M. lang, en de 
homologe zenuwvezel van een 72 K.G., dat is 3600 maal meer wegen- 
den man 800 m.M. lang. Deze lengtematen staan tot elkander als 
22.86:1, dat is als de macht 0.3821 der lichaamsgewichten, terwijl 
bij gelijkvormigheid de verhouding zou zijn als de macht 0.33 der 
lichaamsgewichten of 15.32 : 1. De zenuwvezel van den mensch zou 
dan slechts 536 m.M. lang mogen zijn. Uit Hardesty’s metingen van 
de diameters der axonen blijkt de zenuwvezel van den mensch echter 
in volkomen gelijke verhouding dunner te zijn als zij langer is. Het 
vlak der doorsnede verandert namelijk evenredig met de macht 0.1693 
van het lichaamsgewicht, in plaats van met de macht 0.22 bij gelijk- 
vormigheid. Aldus vindt men, dat de inhouden dezer ongelijkvormige 
neuronen toch nagenoeg nauwkeurig tot elkander staan als de 
tna(jht 0.55 of ^9 de lichaamsgewichten en het kwadraat van 
de inhouden der gangliencellen, zooals het geval zou zijn waren de 
neuronen gelijkvormig, 
In andere gevallen van ongelijkvormigheid is bij de groote soort 
b Irving Hardesty, Observations on the Medulla spinalis of the Elephant with 
some Gomparative Studies of the Intumescentia Gervicalis and the Neurones of the 
Golumna anterior Journal of Gomparative Neurology, Vol. XII, 1902, p. 171 — 172. 
41* 
