634 
gi'üotte hel vlak der doorsnede van den aseilinder (en ook van de 
zennwvezel) in gelijkvormigheidsbetrekking staat met het plasma der 
gangliencel waarvan hij uitgaat, derhalve verandert met de 2/3 macht 
van den plasmainhoud, dat is met PV^ of ^022 x)^ inhoiid van de 
zennwvezel van gelijkvormige diersoorten, welker lengte evenredig 
is met of moet aldus evenredig met of P^^^ ver- 
anderen. En aangezien de gangliencel slechts een zeer klein gedeelte 
van den iidioud van het neuron uitmaakt (in het boven beschreven 
motorisch neuron van de vingerspieren van den Mensch, bij voorbeeld, 
heeft de zenuwvezel 870 maal grooter i)dioud dan de gangliencel), 
kan men ook zeggen, dat met de macht ^9 of van het lichaams- 
gewicht verandei-t de in houd van het neuron en aldus ook van het 
samenstel van neuronen, dat wij hersenen noemen')- 
Zoo treedt dan het rationale karakter van die schijnbaar onbe- 
grijpelijke macht in het licht en daarmede tevens het mechanisme 
van het neuron. 
Ook bij ongelijkvormige soorten, zooals de Mensch en de Muis, 
zagen wij den in houd van homologe, tevens analoge (gelijk functio- 
neerende) gangliencellen evenredig met /'*o -27 Qf pvis veranderen en 
mogen dus aannemen, dat de plasmainhoud dier cellen evenredig 
met of PVa, derhalve met de gemiddelde lengteafmeting (bij 
gelijkvormige soorten met iedere homologe lengtemaat) van het 
lichaam verandert. De evenredigheid mei gemiddelde 
van het lichaam is wel een noodzakelijke eisch der samenwerking 
van alle neuronen in het zenuwstelsel, welker zenuwvezels onderling 
zeer verschillende lengte bezitten. De betrekkingen der bestanddeelen 
van den neurocjt moeten dientengevolge zoowel gelden voor ongelijk- 
vormige als voor gelijkvoiunige diersoorten. 
Het bestaan nu van die \aste inhoudsbetrekkingen van het neuron 
en zijn deelen laat wel nauwelijks plaats voor twijfel over aan het 
volkomen mechanisch karakter zijner inrichting. Hoewel het niet 
mogelijk is dit in alle bijzonderheden aan te toonen, omdat nog niet 
nader bekend is wat in de zenuwvezel, bij het overbrengen van het 
prikkelingsproces, de impulsies, van of naar de gangliencel, geschiedt. 
') De graad van nauwkeurigheid der gegevens staat niet toe met zekerheid te 
onderscheiden of de inhoud van het neuron of alleen die van de zenuwvezel 
evenredig met het kwadraat van den inhoud der gangliencel verandert. Het kan 
dus wel zijn, dat de gangliencel, die behalve station ook iveg is voor de 
impulsies, althans wat betreft haar plasma, m de evenredige doorsnede van de 
zenuwvezel moet betrokken worden. Dan is de inhoud van het neuron althans 
nagenoeg nauwkeurig evenredig met PVq of po.55. 
