G61 
door een zoom omgexeii, waartegen de plagioklaas hoclilig en niet 
sclierp is begrensd. De oorspronkelijke olivijn is soms gelieel ver- 
dwenen; in plaals daarvan ziet men een mineraal-agregaat, dat in 
hoofdzaak bestaat nit liy|)eisteen en de [ilaats der oorsproid^elijke 
olivijnen inneemt. Indien de olivijnkristallen ten deele zijn gespaard 
zien we ze omgeven door een zoom, waarin een eoneentrisclie l)onw 
kan worden \’astgesteld. Tegen den olivijn liestaat tie zoom meestal 
bijna alleen nit een agregaat van gi'ootere liypersteenkristallen, 
waarnaast ook ondergeschikt angiet kan voorkomen. Verder van den 
olivijn volgt dan een fijn kristal lijn mengsel van hypei'Steen (en angiet?), 
waar in wisselende hoeveelheid plagioklaas en naai' buiten ook erts 
bijgemengd voorkomt, terwijl daarop volgt een zone, die reeds behoort 
tot het grootere aangrenzende plagiok laaskristal, waarin echter nog 
op onregelmatige wijze pyroxeen korrels verspreid voorkomen. 
Uit het magma, dat deze inslnitsels leverde, kristalliseerde dus 
eerst plagioklaas en olivijn, daarna was de olivijn niet meer stabiel 
en vormde zich ten koste ervan hypersteen, omgeven door een zoom 
van hypersteen en erts met zeer weinig plagioklaas, terwijl de om- 
sloten hy[)ersteen der grootere plagioklaaskristallen bewijst, dat 
deze kristallen tijdens de hypersteenvorming nog zijn doorgegroeid. 
De hypersteen bestaat dus tot de laatste kristallisafieproducten der 
inslnitsels en is duidelijk grootendeels ten koste van olivijn ontstaan. 
h. van den nnipkihool. Plvenals de olivijn komt ook de am[)hibool 
in verschillende inslnitsels geheel onveranderd voor, vooral in de losse 
inslnitsels die niet door vaste lava worden omsloten. In deze inslnitsels 
werd dikwijls vrij veel glas tusschen de gekristalliseerde bestanddeelen 
aangetrotfen In de olivijnvrije inslnitsels met niet geresorbeerden amphi- 
bool werd somtijds x eel magnetiet, doch geen of slechts zeer weinig 
pyroxeen aangetroffen. De kleur wisselt van doid<er brinn tot bruin- 
groen en donker of lichtgi'oen voor de doorsneden met sterkste 
absorptie, het pleochroïsme is sterk voor de donker gekleurde 
variëteiten. Doorgaans is de amphibool duidelijk het laatste kristalli- 
satieproduct met hoekige begrenzing ten opzi(dite der overige bestand- 
deelen, die dikwijls worden omsloten. 
Bij zwakke resorptie kan de resorptierand uitsluitend uit een 
zwarte ertsmassa of uit een mengsel van erts, pyroxeen en plagio- 
klaas bestaan. Het eerste geval doet zich b.v. voor bij de amphibolen 
uit de inslnitsels, die zeer rijk zijn aan dit mineraal met bruiïie of 
groenbruine kleur en die geen pyroxeen bevatten, zooals ze talrijk 
voorkomen langs de hellingen van den vulkaan. Doch ook in pyroxeen- 
rijke inslnitsels worden soortgelijke resorptieranden om den amphibool 
aangetroffen. In inslnitsels van den lavastroom van 1904, die naast 
