662 
ainpliibool minder pjM'Oxeen bevatten, omgeeft het erts niet uitslnitend 
als rand de amphibolen, maar het dringt ook langs de splijtstrepen 
tot in de centrale deelen der kristallen binnen. De resorptieranden, 
waarin naast ei'ls ook pyroxeen en plagioklaas voorkomen, werden 
waargenomen in inslnitsels der ernptieprodnclen van 1914. Ze bestaan 
uit groote groenbruine amphibolen, plagioklaas en weinig erts. De 
plagioklazen zijn scherp gescheiden van het materiaal der resorptie- 
randen, waarin de |)yroxeen geheel of in hoofdzaak nit augiet bestaat, 
terwijl de klenrlooze bestanddeelen slechts ten deele met zekerheid 
als plagioklaas kunnen worden herkend. Ook bij sterkere resorptie 
komt uitslnitend verertsing of verandering van den amphibool in een 
mengsel van de drie genoemde mineralen voor. Een insluitsel van 
den lavastroom van 1904, dat in hoofdzaak uit plagioklaas en bruinen 
amphibool met weinig groote augiet- en hypersteenkristallen bestaat, 
vertoont rondom en ook in aders door de amphibolen een mengsel 
van hypersteen, augiet en plagioklaas, welke ook geïsoleerd in de 
nog niet geheel veranderde amphiboolgedeelten voorkomen. De zoom 
rondom de amphibolen wordt in de buitenste rand zeer ertsrijk, 
zoodat de drie mineralen hier meer zonair gerangschikt zijn. 
Door totaal geresorbeerde amphibolen worden tal van inslnitsels 
gekenmerkt, ze bestaan somtijds bijna geheel uit een mengsel van 
zeer kleine ertskristalletjes, in andere komen in groote hoeveelheid 
pyroxeen (in hoofdzaak zeker augiet) en soms ook plagioklaas naast 
het erts voor. werden b.v. aangetroffen in inslnitsels van het 
zuidoostelijk deel van het eiland te zamen met plagioklaas en veel 
lichtbruin glas zonder mikrolieten. Verder zijn de meeste der ver- 
zamelde inslnitsels in den lavaprop van 1904 gekenmerkt door totaal 
geresorbeerde amphibolen, waarnaast behalve plagioklaas slechts weinig 
augiet en hypersteen voorkomt, evenals in enkele inslnitsels der 
jongste eruptieproducten van 1914. 
Oo7'spro7ig der mshdtsels. 
Hel vulkanische magma, dat tijdens de verschillende vermelde 
erupties de oppervlakte heeft bereikr, vertoont een zeer constante 
rnineralogische samenstelling, zoowel de lava (als stroom of prop- 
massa) als de losse uitwerpselen zijn in hoofdzaak hypersteenangiet- 
andesieten. De in sommige gesteenten sporadisch voorkomende 
amphiboolkristallen moeten ten deele zeker als vreemde fragmenten 
worden opgevat ‘). Voor zoover de inslnitsels bestaan uit mineraal- 
combinaties, die ook als phenocristen in de omsluitende gesteenten 
V) Vgl. ook H. Koperberg, loc. cit. blz. 270. 
