663 
voorkomen, waartusschen al of niet glas of een kristallij ne grond- 
massa aanwezig is, kan him ontstaan worden verklaard door 
segregatie of meer volkomen kristallisatie tijdens het intralellnrisclie 
stadium van het magma, dat eveneens het omsluitende vulkanische 
gesteente heeft geleverd. De insluitsels, waarin glasaders vanaf den 
omsluitenden hjpersteenaugietandesiet binnendringen, kunnen meege- 
sleurde fragmenten van reeds geheel gestolde gesteenten voorstellen. 
Een zeer groot deel van deze insluitsels bevat echtei' amphibool, 
een mineraal, dat als regel noch in onveranderden, nóch in geresor- 
beerden toestand onder de phejiocristen van het vulkanische gesteejite 
voorkomt. Er bestaan dus sterke mineralogische verschillen tusschen 
het vulkanische gesteente en de insluitsels met amphibool, die hier 
niet, als b.v. de gelijksooi'tige insluitsels der amphiboolandesieten 
van den Eifel, eenvoudig door segregatie zonder meer knnnen 
worden verklaard. 
We kunnen aannemen, dat in den ondergrond van den vulkaan 
uit het magma op verschillende plaatsen verschillende mineraal- 
combinaties zijn gekristalliseei’d. In het magmagedeelte, dat op ver- 
schillende tijden tot effusie kwam, kristalliseerden in de intratcllu- 
rische periode de phenocristen van het vulkanische gesteente: zonaire 
plagioklaas, hypersteen, augiet en magnetiet, die door segregatie een 
deel der meer kristallijne insluitsels met dezelfde mineralogische 
samenstelling kunnen hebben geleverd. Het magmagedeelte, dat de 
amphiboolhoudende insluitsels heeft geleverd, is min of meer vol- 
komen gekristalliseerd, terwijl fragmenten door het tot effusie komende 
magmagedeelte werden meegesleurd. Het voorkomen van glas in 
een deel dezer inslnitsels bewijst, dat de kristallisatie nog niet geheel 
was geëindigd toen de effusie plaats vond. 
Het doorgaans niet geresorbeerde karakter van den amphibool in 
deze glashoudende insluitsels en het veelal voorkomen dezer insluitsels 
in de losse uitwerpselen en niet in de vaste lava wijst er op, dat 
de resorptie van den amphibool is begonnen tijdens de effusie en de 
omsluiting door het magma der hy persteenaugietandesieten. In de 
snel afgekoelde gedeelten van de omsluitende lava vinden we dan 
den amphibool als regel niet of weinig, in den langzaam afgekoelden 
lavastroom en in de propmassa sterker of geheel geresorbeerd. 
Differentiatie van het magma in den ondergrond van den valkaan 
behoeft niet noemenswaard te hebben plaats gehad, we wijzen nog 
op de constante samenstelling der vulkanische gesteenteri van ver- 
schillende erupties. De amphiboolhoudende insluitsels stellen het, 
somtijds wat basischer, diorietische equivalent voor der andesietische 
effusiefgesteenten. Er zijn verschillende aanwijzingen, dat in het 
