672 
door welke de dieren in staat zijn hun kop in de normale houding 
te brengen. 
Deze „Stellreflexe” worden door de oogen tot stand gebracht. 
Om dit nader te demonstreeren, mogen eerst de waarnemingen bij 
eenen kiemen hond worden medegedeeld. 
Het dier werd eerst in normalen toestand, dus vóór de dubbelzijdige laby- 
rinthexstirpatie, vrij in de lucht, op „Labyrintlistellreflexe” onderzocht. Eerst 
werden de oogen hierbij met een kap gesloten. Het resultaat van het onderzoek 
was het volgende: 
Dier, vrij in de lucht aan het bekken gehouden: 
Normale houding van het bekken : Kop in normale houding. 
Zijligging rechts en links: Kop ongeveer normaal (verschil + 30' van de 
normale houding). 
Rugligging; Kop in normale houding gebracht, hetzij doordat het voorste gedeelte 
van het lichaam met name de hals en het bovenste gedeelte van de thorax, 
ventraalwaarts gebogen wordt: hetzij dat het voorste lichaam een spiraalvormige 
draaiing maakt van 180°. 
Bij hangen van dier met kop naar beneden : Kop met snuit loodrecht naar 
beneden, de hals is echter duidelijk dorsaalwaarts gebogen. 
Bij hangen met kop naar boven; Kop in normale houding. 
Bij de onderzoeking zonder kopkap wordt precies hetzelfde gevonden, alleen 
wordt de kop in eene geheel normale houding gebracht, wanneer het dier met 
bekken in zijligging, vrij in de lucht gehouden wordt. 
Den 6den Juni 1919 werd dubbelzijdige labyrinthexstirpatie verricht. Enkele 
uren na de operatie, houdt het dier zijn kop recht en vertoont geen nystagmus. 
Nu en ook bij herhaald onderzoeken in de volgende weken, blijkt het dier geen 
enkele labyrinthreflex te bezitten. 
7/6 1919: Bij het onderzoek in de lucht zonder kopkap (dus met open oogen) 
blijkt, dat het dier in de lucht geen „Stellreflexe" bezit. 
, Bij rechter en linker zijligging van het bekken : Kop in rechter resp. linker zijligging. 
Bij rugligging van het bekken : Kop in rugligging. 
Bij hangen met kop naar beneden; Kop in rugligging. 
Bijhangen met kop naar boven; Kop in verschillende liggingen (nu eens rechter, 
dan weer linker zijligging, dan weer rugligging. 
Uit dit onderzoek volgt dus, dat het dier op den dag, volgend op 
dien van de operatie {dubbelzijdige hibyrinthexstirpatie), in de lucht 
over geen „SteUrefiexe” beschikt en dat de oogen dan ook nog niet 
conipenseerend optreden. 
Uit een onderzoek bij andere honden is nu gebleken, dat na de 
dubbelzijdige labyrinthexstirpatie de dieren langzamerhand weer het 
vermogen terngkrijgen om, indien zij vrij in de lucht gehouden 
worden, hun kop in de normale houding terug te brengen. Het 
bleek tevens duidelijk, dat de dieren dit vermogen door middel van 
hunne oogen en het tixeereri van verschillende voorwerpen in de 
omgeving verwerven. Sluit men de oogen door een kopkap, dan zijn 
