674 
optische „Stellretlexe” te vervolgen was. Nadat den 3^^*-“'* Maart 1919 
l)ij dit dier doof dk Klkyn eene dubbelzijdige labjrinihexstirpatie was 
verricht, bleek bij een onderzoek op 23 April en 26 Mei, geen 
spoor van ,,Stellreflexe” aan te toonen te zijn, wanneer het dier met 
verbonden oogen, vrij in de lucht, gehouden werd. Daarentegen 
waren bij het onderzoek met opeji oogen de optische ,,Stellreflexe” 
zeer duidelijk. In beide zijliggingen, bij rugligging en bij hangen 
met den kop naar boven,, werd de kop volkomen recht gezet. Bij 
hangen met den kop naar beneden werd de halswervelkolom sterk 
dorsaalwaarts gebogen en de kop naar de normale houding toe 
bewogen. Ook na verwijdering van het grootste gedeelte va7i de kleine 
hersenen, ontwikkelen zich dus nog de optische ,,tStellrefiexe’\ 
Ook bij katten kan men dezelfde waarnemingen over optische 
„Stellrellexe” doen, als bij honden. Men neemt daartoe echter het 
best jonge, tamme katjes, daar de meeste volwassen katten, wanneer 
men ze vrij in de lucht onderzoeken wil, te wild zijn en het onder- 
zoek daardoor zeer veel lastiger wordt. 
SAMENVATTING. 
Katten en honden zonder groote hersenen bezitten dezelfde 4 groepen 
van ,,Stelirellexe”, die vroeger reeds bij konijnen beschreven werden. 
In de lucht zijn deze uitsluitend op de ,,Labjrinthstellreflexe” op 
den kop en de zich daaraan aansluitende ,,Halsstellretlexe” aange- 
wezen. Exstirpeert men bij zulke dieren beide labyrinthen, dan zijn 
zij in de lucht geheel gedesoriënteerd. 
Bij honden en katten, die in het bezit zijn van hunne groote 
hersenen, is het echter geheel anders. Zij maken ook van hunne 
oogen gebruik bij het zich orienteeren in de ruimte. Men kan dit 
deinonstreeren door ze, na dubbelzijdige labyrinthexstirpatie, vrij in 
(ie lucht te onderzoeken. 
Fig. 2, 
