696 
vat gelaten en nn werd op nieuw toegevoegd 0,01 mgr. piloearpine, 
ook nu weer trad een grootere werking op dan de piloearpine 
te voren had geliad. De hier gegeven fig. 4 is echter niet een 
voorbeeld van de lecithinewerking omdat, zooals vermeld, in zeer 
vele gevallen de lecithine riiet werkzaam was. Wij deden hierover 
13 proeven, deze vielen 5 maal positief uit, d.w.z. 5 maal had de 
lecithine een vei'sterkenden invloed op de pilocarpinewerking, 6 
maal echter was het negatief, 1 maal twijfelachtig en 1 maal was 
de werking van de piloearpine na de lecithine minder dan te voien. 
Hoewel dus ongetwijfeld de lecithine in sommige gevallen de 
pilocarpinewerking versterkt, is het verschijnsel niet constant. Voor- 
loopig is nog niet te zeggen wat hiervan de leden is. Mogelijk is 
dat de oorzaak hierin gelegen is, dat — zooals boven ook reeds 
werd besproken — wij steeds eerst dan de lecithine toevoegden als, 
na herhaald toedienen van piloearpine, de darm zijn maximale 
gevoeligheid voor dit vergift had gekregen. Wellicht zou de lecithine 
regelmatiger en meer intensief de pilocarpinewerking bevorderen 
indien het werd gegeven in een vroeger stadium, wanneer dus de 
darm nog betrekkelijk ongevoelig voor dit vergift is. Daarbij zou 
men echter het nadeel hebben dat de resultaten van de proeven veel 
minder gemakkelijk zouderi zijn te beoordeelen. 
Invloed van cerehron op de gevoeligheid van den kattedarni 
voor piloearpine. 
De invloed van cerebron op de pilocarpinewerking moest — evenals 
in het hieronder te vermelden geval voor pepton Witte — in twee 
opzichten worden onderzocht. In het boven geciteerde onderzoek van 
Storm van Leeuwen was gebleken dat konijnenserum, en ook organen 
van het konijn, stotfen bevatten die piloearpine phjsisch kunnen 
binden. Nog steeds is het niet mogelijk geweest den aard van deze 
stotfen nader vast te leggen. Dat cholesterine en lecithine niet de 
gezochte stotfen zijn was in het geciteerde onderzoek reeds gebleken. 
Noodig was dus om ook het cerebron (en het pepton Witte) in 
deze richting te onderzoeken. Hiertoe werd eerst gewacht tot de 
gevoeligheid van den darm voor pilocar[)ine constant was geworden; 
dan werd piloearpine toegediend en vervolgens piloearpine -|- cerebron 
en daarna weer piloearpine alleen. Op deze wijze kon worden 
nagegaan of toevoeging van cerebroji aan de pilocarpineoplossing 
(de cerebron bleef 7i ^ 2 uur met de pilocar[)ine in aanraking 
voordat het aan den darm werd toegevoegd) de werking daarvan 
vermindei t en bovendien kon worden nagegaan of, nadat de cerebron 
