730 
raalwaarts, een iijstagmiis van 75° naar voor-boven, dan is de 
gecorrigeerde ricliting 75° — 45°=30°. De gecorrigeerde richting is 
dus die richting van den nystagnius, die men zou vinden, indien de 
oogen alleen stonden onder den invloed van den labyrmthprikkel 
tengevolge van het spuiten en er geen compensatorische oogstanden 
aanwezig ivaren. 
Fig. 2 — 4 gecorrigeerd geeft het resultaat van de omwerking van 
tig. 2 — 4 ongecorrigeerd. 
RESULTATEN. 
Bauany, Hofer e.a. hadden zooals boven vermeld al gevonden, dat 
bij menschen bij verschillenden stand van het hoofd in de ruimte de 
richting van den njstagmns verandert. Dit resultaat konden wij 
volkomen bevestigen. 
Werd b.v. een konijn eerst in buikligging en daarna hangend 
met kop naar beneden onderzocht, dan vonden wij een verschil 
van ± 180° in de richting van den njstagmns. 
Ooi'spronkelijk meendeji we, dat wanneer b.v. de njstagmns van 
liet linkeroog, bij nitspuiten van den linker gehoorgang in bnik- 
ligging naar voor-boven, en bij hangen met kop naar beneden, deze 
njstagmns naar achter-beneden was geiicht, dat dan daartnsschen 
ergens een stand zon kunnen worden gevonden, waarin in het 
geheel geen njstagmns aanwezig zou zijn. M. a. w. wanneer de 
njstagmns in buikligging toe te schrijven is aan ampulla-fugalen 
stroom in den horizontalen booggang en den jstagmus bij hangen met 
kop naar beneden aan een ampullo-petalen stroom, dat dan een stand 
aanwezig zou zijn, waarbij geen hoogteverschil tnsschen ampullo en 
dat gedeelte van den booggang, dat bij het uitspniten afgekoeld 
wordt, zou bestaan en dns de njstagmns zon ontbreken. Dit nu 
bleek niet het geval te zijn. Bij dit betoog is trouwens ook geen 
Fig. 5, 
