731 
rekening' gebonden met de mogelijkheid van een invloed van het 
koude water op Ijmpliestroomingen in de verticale booggangen. 
Op grond van de theorie \’an Barany, was — in aanmerking 
nemende, dat hoewel ook de verticale booggangen een rol kunnen 
spelen toch in ieder geval de horizontale booggang wegens haar 
anatomische ligging het meest aan den irivloed van het koude water 
is blootgesteld — te verwachten dat, bij overgang van ampullo-fugale 
tot ampnllo-petale strooming in de horizontale booggangen, er een korte 
zone zou moeten zijn, waarin plotseling bij geringe verandering van 
den stand van den ko|) een zeer sterke verandering in de richting 
van den njstagmus zou optreden. Het kritieke punt, waarbij noch 
ampullo-fugale, noch ampnllo-petale strooming in de horizontale 
booggang optreden en waar dus alleen stroomingen in de verticale 
booggangen een rol kunnen spelen wordt beneden uitvoerig besproken. 
Wanneer men nu de gecorrigeerde figuren, die het gemiddelde 
resultaat onzer proeven bij de verschillende draaiingen aantoonen, 
nagaat, dan vindt men het volgende : 
a. Draaimg /. Uitspuiten rechter oor. 
Waarnemincj rechteroog-. Hij dier in buikligging is de njstagmus 
naar voor-boven. Bij 20’’ (dus kop 20° onder horizontaal vlak) is 
de richting nog dezelfde, bij 30° begint een geringe verandering, 
bij 50° is de verandering zeer sterk. Bij 80° verschilt de richting 
van den njstagmus reeds 135° met den uitgangsstaud en bij 100° is 
de richtingsverandering van den njstagmus van 180° voltooid. Iets 
dergelijks gebeurt tusschen stand 170° en 270°. 
Waarneming linker oog. In principe hetzelfde als rechter oog. 
h. Draaiing //. Uitspuiten rechteroor. 
Waarneming linker oog -. Een scherpe omslag in de richting van 
den njstagmus vindt hier plaats tusschen 140° en 150°. Terwijl de 
njstagmus bij 140° naar achter-boven gericht is, is hij bij 1 50° reeds 
Fig. 6. 
