737 
Wil men deze liypothege bevestigen, dan moet in de eerste plaats 
worden nagegaan of de onder B genoemde plaatsen (de secundaire 
chemoreceptoren dus) inderdaad in het lichaam bestaan. Dit te doen 
was het doel van deze mededeeling. 
Zooals reeds is vermeld : dat cocaine kan worden onwerkzaam 
gemaakt door dierlijk weefsel was reeds door het onderzoek van 
Bier, Sano, Hatcher en Eggi.eston en anderen bekend. Onze taak 
was, aan te toonen, dat dit onwerkzaam maken geschiedt door 
physische binding. Hiertoe moest het volgende geschieden : 
1. Er moest worden nagegaan de werking van een cocaine op- 
lossing van bekende sterkte op een bepaald orgaan. 
2. Er moest worden aangetoond dat de cocaine oplossing na toe- 
voeging van die! lijk weefsel minder werkzaam werd. 
3. Er moest worden aangetoond dat in het minder werkzame 
mengsel de cocaine niet ontleed was, zoodat alle cocaine in werk- 
zamer! toestand weer nit het mengsel kon worden geëxtralieei’d. 
Als criterium voor de cocainewerking wei’d gebruikt de invloed 
van cocaine op den nervus Ischiadicus van den kikvorsch en benut 
werd de door Zorn ‘) aangegeven methode’). De methode zij hierin 
het kort beschreven aan de hand van figuur 1, die aan de mede- 
deeling van Zorn ontleend is. 
De zenuw van een spierzenuw^praepaiaat wordt geleid door een 
ebonieten bakje, waarin de cocaine (en andere vloeistoffen) werden 
gegoten ; aan weerskanten van de plaats waar de zenuw met het locaal 
anaestheticnm in aam-aking is kunnen electi'oden aangebracht worden, 
die met den secundairen klos van een inductorium in vei’binding 
staan. Door middel van een Poolsche wip kan afwisselend de zenuw 
bij E' en E" geprikkeld worden. Eei'st wordt bepaald bij welken 
stand van den secundairen klos (af te lezen bij S) juist nog de spier 
zoowel vanuit E' als vanuit E" kan geprikkeld worden, dan wordt 
in het bakje de vloeistof met het locaalanaestheticum gebracht en 
nu wordt nagegaan hoe sterk die oplossing moet zijn opdat na een 
bepaalden tijd de spier vanuit de electrode E' niet meer prikkelbaar 
is. Vanuit E" moet de S[)ier prikkelbaar blijven als controle dat 
gedurende de proef de prikkelbaarheid van de spier zelf niet \'er- 
minderd is. Er werd steeds geëxperimenteerd met een gasti'ocnemius- 
ischiadicus preparaat van rana esculenta, terwijl er op gelet werd 
dat de kamertemperatuur constant bleef. We overtuigden ons eerst 
h Zorn. Beitrage zur Pharmacologie der Mischiiarcose. II. Zeitschr. f. exp. 
Path. und Ther. Bd. 12, p. 529 1913. 
Vergt. W. Storm van Leeuwen. Physiologische waardebepalingen van 
geneesmiddelen. Wolters, Groningen, 1919. 
48 
Verslagen der Afdeeling Natuurk Dl. XXVIII. A“. 1919/20. 
