763 
Bürgess’ en Kbi,lberg’s pogingen oni dunne koperdraden binnen 
korten tijd te doen omzetten, mislukt zijn. 
Evenmin zouden zij er in zijn geslaagd bij de door hen gevolgde 
wijze van werken aan draden van loit tin den overgang in de 
grauwe modifikatie {Tinpest) waar te nemen, terwijl men dien vorm 
toch gemakkelijk in hoeveelheden van kilogrammen kan verkrijgen, 
indien men den vroeger door ons aangegeven weg volgt, d. w. z. 
indien men tinvijlsel, in aanraking met een elektrolytoplossing op 
temperaturen beneden -f- 18° C. houdt. Deze weg is dan ook door 
talrijke onderzoekers met goed gevolg ingeslagen. 
Waarom van de pijpen van een bepaald kerkorgel, wanneer zij 
alle, voor zoover men kan nagaan, aan dezelfde uitwendige om- 
standigheden zijn blootgesteld geweest, sommige tinpest vertoonen, 
andere niet, kunnen wij naar den (egenwoordigen stand onzer kennis 
niet verklaren, maar dit feit bewijst ten duidelijkste, dat bij 
metaalmassa’s niet op elk willekeurig oogenblik reproduktie der 
verschijnsels mag worden gewacht. Dit blijft zelfs van kracht, wanneer 
die metaalmassa’s zich onafgebroken in een temperatuurgebied be- 
vinden, waar zij metastabiel zijn (bij het tin dus beneden 18° C.) 
en dus aan de noodzakelijke voorwaarde ter omzetting is voldaan. 
3. De fraaie onderzoekingen van P. W. Bridgman over den invloed 
van druk en temperatuur op den elektrischen weerstand der metalen ’) 
zoomede die over den invloed van druk op de thermo-elektromotorische 
kracht der metaleti geven ons aatdeiding tot soortgelijke opmer- 
kingen. Vooropgesteld worde, dat de onderzoekingen van Janecke'‘), 
door Bridgman genoemd, hier buiten beschouwing kunnen worden 
gelaten, daar Janecke zelf aan de door hem verkregen resultaten 
nog slechts quaUtatieve waarde toekent *). 
Bridgman stelde metaaldraden (Cd, Pb, Cu, Zn, Bi) aan drukkingen 
van 1 tot 12000 atm. bloot, waarbij de temperatuur van 0° — 100° 
werd gevarieerd en bepaalde den elektrischen weerstand dier drader 
onder die omstandigheden. Terecht merkt hij op; “if there are 
polyrnorphic transformations, there should be discontinuities in the 
resistance, and the discontinuitj should be at different pressures at 
different temperatures. No such effects were found”. 
Overweegt men, dat ook Bridgman met kompakte massa’s metaal 
0 Journ. of the Washington Academy of Sciences 5, 657 (1915). 
2) Proc. Americ. Acad. of Arts and Sciences 52, 573 (1917), Speciaal p. 635 v.v. 
®) Proc. Americ. Acad. of Arts and Sciences 53, 269 1918). 
^) Zeitschr. f. physik. Chemie 90 , 257, 280, 296, 313 (1915). 
Zeitschr. f. physik. Chemie 91 , 548 (1916). Speciaal p. 249. 
