765 
kadmiutn 5 "/o. bij bismuth 1 "/o enz., veranderingen, welke zicii 
met het grootste gemak laten meten, indien men over de noodige 
apparatnnr beschikt. 
5. Waar Bridgman ten slotte ter verklaring der door ons bestudeerde 
omzettingen „the rearrangement of ci jstalline grains or growth of 
the larger crystals at the expense of smaller ones” te hulp wil 
roepen, vei-geet hij blijkbaai-, evenals Rosenhain®), dat verschillende 
omzettingen, in onze onderzoekingen beschreven, omkeerbaar zijn, 
terwijl die, op welke hij doelt, tot de niet-reversibele behooren, tot 
eene geheel andere kategorie dus. Ook de „shift of zero” heXiOori 
tol de laatstgenoemde, en wanneer dit verschijnsel mede aanleiding 
voor ons geweest is bij de metalen naar polymorphe omzettingen 
te zoeken, is zulks geschied omdat de veranderingen, door ÏVIatthiesskn 
en voN Bose‘') bij veranderde thermische voorgeschiedenis waarge- 
nomen in den elektrischen weerstand van metaaldi’aden, zoo belang- 
rijk waren (tot 22 7o)> ^oor ,, shift of zero” niet konden 
worden verklaard. 
6. In onze vi-oegere publikaties werd er nadrukkelijk op gewe- 
zen, dat de waarden, die men tot dusverre voor de atoomgewichten 
der metalen heeft gevonden, door het gelijktijdig aanwezig zijn van 
polymorphe vormen niet worden veranderd, hetgeen trouwens van- 
zelf spreekt, daar hier alleen de massa, niet de vorm der stof een 
rol speelt. 
Desondanks spreekt Rosenhain 7 de meening uit, dat, indien Ag, 
zooals het bij coulometrische bepalingen wordt verkregen, uit ver- 
schillende tnodifikaties bestaat, de waarde van het elektrochemisch 
aequivalent van Ag, gelijk het door de uiterst nauwkeurige bepalin- 
gen van verschillende auteurs is vastgelegd, foutief zou zijn. 
Terecht betwijfelt hij dit laatste, maar daarmede is natuurlijk niet 
bewezen, dat het metaal niet een mengsel van verschillende modi- 
fikaties zou zijn, daar met een bepaald aantal coulombs steeds dezelfde 
massa zilver korrespondeert, onafhankelijk van de modifikatie, in 
welke het zilver overgaat, wanneer het ion zijn lading heeft verloren. 
7. In aansluitijig aan het boven medegedeelde schijnt het ons niet 
overbodig, er nadrukkelijk op te wijzen, dat negatieve resultaten bij 
h Deze Verslagen 22, 420 (1913). Tabel 1. 
**) Zeitschr. f. physik. Chemie 85, 419 (1913). Tabel 2. 
®) Journ. Institute of Metals 16, 84 (1916). 
h Poog. Ann. 115 , 353 (1862). 
“) Journ. Instilule of Metals 16, 84 (1916). Speciaal blz. 110. 
