769 
raetrievlak” niet toereikend. Het is dan noodig naast de plaats der 
deeltjes ook den tijd op te nemen in de beschouwing. Voor bewe- 
gende puntsj'stemen kan men dan als analogon van de schroefas 
een n-tallige tijddraai-as invoeren, waarbij het systeem gelijk aan 
en gelijkgeplaatst met zichzelf wordt na een momentane draaiing 
360' 
in bepaalden zin om die as, gevolgd door het verloop van 
zekeren tijd. Dergelijke assen en wel drietallige blijkt het boven 
beschouwde bewegende systeem te kunnen hebben. Het bedoelde 
tijdsverloop is dan naar gelang van den zin der draaiing van 
360 ° 2^2 , ^ 
— ot omloopstijd der elektronen. 
n 3 3 
Voor de configuratie der elektronen in de bindingskringen blijft 
dan slechts de volgende mogelijkheid over: 
1“. Van een kern uit gezien is de omloopsrichting der vier omrin- 
gende kringen dezelfde; 2". Breng een \ lak door twee der verbin- 
dingslijnen van een kern met de vier omringende kernen. Passeert 
een elekti’on van den kring om één dier lijnen dit vlak, dan passeert 
ook een elektron van den kring om de andere lijn dit vlak en wel 
in tegengestelde richting. In evenwijdige kringen loopen de elektro- 
nen dan geheel in dezelfde fase, in niet evenwijdige staan de fasen 
in eenvoudig verband met elkaar. 
Voert men dan bij de beschouwing der tijd rui mtesymmetrie als 
analogon van een symmetrie vlak en -centrum in een omkeersyinme- 
tiievlak, resp. -centrum, d.w.z. een vlak (centi-um), waarin een momen- 
tane spiegeling van het puntsysteem plaats heeft, gepaai-d aan een 
op een bepaald tijdstip plaats hei»benden omkeer van alle snelheden '), 
dan heeft het boven beschouwde systeem ook drie viertallige omkeer- 
draaispiegelassen en zes omkeersymmetrievlakken. 
§ 3. Gemakkelijk kan men dan aantoonen, dat de straal der 
bindingskringen wel zoo te kiezen zou zijn dat de structuurfactor 
voor het vlak (222) op elk oogenblik bijna 0 is en niet maximaal, 
zooals D. en Sch. bij hun benadering verkregen. 
In fig. 2 stellen a en de getrokken lijnen hetzelfde voor als in 
fig. 1. De kern Q is omringd door 4 kernen, waarvan F er een is, 
h Dat dit analoog is aan de vlak- en centrumspiegelingsoperatie, waarbij resp. 
een of drie coördinaten van teeken veranderen, terwijl de tijd daarbij niet veran- 
derend gedacht zou moeten worden, blijkt, als men het omkeeren van alle snel- 
heden beschouwt als het ,m teeken omkeeren van den tijd op zeker oogenblik” 
of wel het „spiegelen van den tijd in een bepaald tijdstip”. Hiermee staat ook in 
verband het aannemen van een bepaalden draaiings-zin bij een tijddraai-as. 
50 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVlll. A". 1919/20. 
