773 
_|_ 2,41 AB ^ 6,99 7?’ 
64 ’ 
|5,»l 
64“ 
Ki 
64 
= 4 -f 0,98 AB f 1,69 B^ 
0,16 B^ 
De betrekkelijk geringe intensiteit die de aan liet vlak (222) 
beantwoordende lijn liiei-door verkrijgt sclieen met de waarneming 
niet on vereenigbaar. 
§ 5. Voordat de vergelijking tnsschen bei’ekening en waarneming kan 
plaats hebben, moet men de in § 4 gevonden uitdrukkingen ver- 
menigvuldigen met den polarisatiefactor, den vlakkenaantalfactor en 
den ge wijzigden sommeeringsfactor. Even goed kunnen wij boven- 
staande uitdrukkingen gelijkstellen aan de voor absorptie in het 
staafje gecorrigeerde intensiteit volgens Dkbijk en Schkkrer gedeeld 
door liet product der drie factoren. Zoo ontstonden de volgende 
vergelijkingen; waarin /(; een evenredigheidsfactor is 
- 2,32^5 f 1,34^“ = 2391 ^ voor (111) 
- 1,84 ^7? + 6,18 - 913/; „ (022) 
A' + 1,24 AB i- 3,24 B^ = 610/; „ (113) 
A^ + 2,41 AB -i- 6,99 B^ = 483 /; „ (004) 
-f 1,96 ^77 f 3,38 = 446 /;') „ (133) 
A moet hierin afnemen : in de eerste plaats exponentieel met 
door de warmtebeweging. Voor den coëfficiënt van 
in den exponent van r werd gekozen een van de door Debi.te 
en ScHERRER l.c. gegeven waarden en wel als nog het meest gunstig 
voor het aannemen van bindingskringen de grootste, n.1. die afgeleid 
onder aanneming van het bestaan eener nulpuntsenergie. In de 
tweede plaats moet A met //’ afnemen tengevolge van het optreden 
van de twee overgebleven elektronen als elektronensfeer. 
Eenvoudigheidshalve nam ik aan, dat de werking dezer beide elektro- 
nen beschouwd mocht worden als die van een boloppervlak, dat door de 
elektronen geheel en gelijkmatig doorioopen wordt. De formule voorden 
verzwakkingsfactor wordt dan, als() de straal van het bedoelde bolopper- 
-) In de tabel op pag. 481 van het aangehaalde artikel van D. en Sch. komen 
blijkbaar enkele drukfouten voor. In kolom 6 moet 2.04 zijn ongeveer 4.02, 11.56 
ongeveer 6, en in kolom 7 moet 13 zijn ongeveer 22. 
