987 
elkaar volgende, gelijke uitslagen zich op denzelfden afstand van 
elkaar. In de suspensiecurven zien we de regelmatige uitslagen van 
de boezemcontracties (in de onderste rij is de suspensiecurvelijn iets 
verstoord door een kleine beweging van den kikker). Ook door 
inspectie nam ik waar, dat de boezems gedurende het woelen door- 
klopten. 
j Nog bezit ik 2 opnamen van twee andere kikkerharten, waarbij 
! ook blijvend woelen ontstond na een prikkel. Ook hier waren de 
j uitslagen van de snaar aanvankelijk onregelmatig en ook hier trad 
{ later een regularisalie der uitslagen op. In deze opnamen wisselden 
I telkens groote en kleine uitslagen met elkaar af. Ook in deze 
j opnamen bleven de boezems regelmatig doorkloppen. 
! 
1 ' Beteekenis van de verkregen experimenteele residtaieyi voor de 
j verklaring van het kameriooelen. 
\ 
: Voordat ik zal trachten een verklaring te geven voor het kamer- 
! woelen, die van alle vroegei'e verklaringen geheel verschilt, wil ik 
i nog even kortelijks de hoofdresultateu van dit onderzoek samen- 
! vatten. Met nadruk wijs ik er op, dat de kamer alleen dan na een 
j extraprikkel tot woelen is te brengen, als de prikkel direct na afloop 
I van het refractaire stadium wordt aangewend. Het woelen otifstaat 
i nimmer wanneer de prikkel met dezelfde sterkte en tei'zelfder plaatse 
i later wordt toegediend; dan ontstaat een gewone extrasjstole van 
i de kamer. 
I Aan deze feiten heclit ik groote waarde. De kamer gaat dus alleen 
j dan na een extraprikkel tot woelen over, als de metabole toestand 
1 van de kamer slecht is. De metabole toestand is in het begiti der 
prikkelbare periode nog slecht, omdat de kamerspier zoo korten tijd 
na afloop van de voorafgaande systole nog geen voldoende gelegen- 
heid tot restauratie heeft gehad. Deze slechte metabole toestajid van 
de kamer heeft tot gevolg : 
1® dat de contractiliteit van de kamerspier slecht is. Na een extra- 
prikkel ontstaat een kleine contractie van korten duur. Met deze 
kortdurende extracontractis gaat een kortdurend refractair stadium 
gepaard. 
2® dat de geleidbaarheid van den prikkel door de kamer gebrekkig is. 
Voor het ontstaan van het delirium zijn deze beide omstandig- 
heden beslissend. Geheel anders zijn deze verhoudingen, als de 
prikkel op een later tijdstip de kamer treft. Dan is de metabole 
toestand veel beter, omdat de kamer na de voorafgaande sjstole 
langer tijd gehad heeft zich te restaureeren. Dientengevolge zijn de 
64 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVIII. Ao. 1919/20. 
