Ö88 
contractiliteit en het geleid ings vermogen veel beter; de prikkel gaat 
dan snel door de kamer en een behoorlijk gecoördineerde extra- i 
systole is dan het gevolg van een loegedienden prikkel. | 
Willen we nu het ontstaan van het delirium goed begrijpen, dan ‘ 
moeten we nitgaan van het kortdurend delirium. 
In een gedeelte toch van de experimenten dnnrde het delirium j 
heel kort en bestond nit 2 of 3 uitslagen in ’t rnechanogram en | 
electrogram. Een voorbeeld hiervan zien we in Fig. 1 (2'^® rij curven i 
bij 4). We zien hier na den indnctieprikkel 3 kleine uitslagen in de 
snspensiecnrve (a, b en c), waaraan electrische uitslagen beantwoor- 
den. Wat beteekent dit nn. Wanneer we 2 è, 3 uitslagen voor ons 
hebben, dan hebben we met een verschijnsel te doen, dat ik reeds 
vroeger heb beschreven als misvormde kamersjstolen ert dat in de ] 
literatuur bekend is onder den naam kamerperistaltiek. Zulke mis- i 
vormde kamersjstolen komen ook voor na vergiftiging met digitalis '). 
Hier moge ter veixiuidelijking een rij curven volgen, die bij een 
kikkerhart 25 minuten na een injectie van 14 druppels digitalis 
dialjsaat onder de dijhuid wei’d opgenomen (Fig. 4). De eerste 
kamercurve van de tiguur bestaat uit 2 gedeelten; eerst stijgt de j 
snspensiecnrve tot een zekere hoogte en in het begin van de dila- 
tatielijn ontstaat een tweede verhefting. Deze curvenvorm heeft haar 
ontstaan te danken aan de omstandigheid, dat eerst een gedeelte 
van de kamerspier tot contractie komt; daarop komt tengevolge 
van den slechten metabolen toestand het overige gedeelte van de 
kamers|)ier met een verlengd latent stadium in werking: hierdoor 
ontstaat een vertraagde contractie. 
Het gelijktijdig opgenomen electrogram bevestigt deze verklaring 
geheel. De derde kamercurve van de tiguur vertoont een knik in 
de o|)stijgende lijn en is daarom eveneens misvormd. Gedurende ^ 
deze misvormde kamersjstolen komt wel de geheele kamerspier tot * 
contractie, doch in 2 a 3 tempo’s. Zoo is het ook bij het kortdurend - 
delirium. Na der) extraprikkel, die de kamer treft op een oogenblik, i 
waarop de restaui'atie van de kamerspier nog gebrekkig is, komt i 
een gedeelte van de kamer tot contractie. De voortschrijdende 
,,Erregung” zet eerst na eeti langerdurend latent stadium het vol- , 
geilde gedeelte lot contractie aan en zoo doorloopt de „Erregung” [ 
de kamer in twee etappes. Het kortdurend delirium is dus niets 
anders dan een misvormde, gefractionneerde extrasjstole. i 
Wanneer we nu hiervan uitgaan, dan kunnen we ons ook een j 
voorstelling vormen van het ontstaan van het langer durende i 
hai twoelen in onze experimenten. Zooals ik reeds uiteenzette, is het j 
p Arcliives Néerl. de Physiologie, tome III, 1918, p. 69. 
