997 
als bij de eerste sjstole der geliaufte kamersy stolen. Bovendien is 
de dnur van het electrogram der extrasjstole bij 8 grooter dan die 
der eerste eleotrogrammen van de gehanfie extrasystolen. Zoowel 
de snellere prikkelgeleiding als ook de langere dnnr van het kanier- 
electrogram, das de langere dnnr van het retVactaire stadium werken 
’t in de hand, dat na den prikkel bij 3 slechts één extrasjstole volgt. 
I Na den snelleren omloopstijd stuit de prikkel af op liet langer durend 
j refractair stadium. We zien dus, dat voor ’t ontstaan van geliaufte 
I extrasystolen dezelfde regel geldt als voor ’t ontstaan van kamer- 
j woelen. Wanneer de prikkel de kamer treft direct na afloop van 
I het refractaire stadium, kunnen geliaufte extrasystolen te voorschijn 
komen. Maar wanneer bij een kikkerhart, dat na ’t toedienen van 
een inductieprikkel direct na afloop van het refractaire stadium 
geliaufte extrasystolen vertoont, de prikkel op een later tijdstip der 
kamerperiode terzelfder plaatse en met dezelfde sterkte wordt 
i aangewend, dan ontstaat één enkele extrasystole. 
; De geliaufte extrasystolen ontstaan dus alleen dan, wanneer de 
j metabole toestand van de kamer slecht is en als gevolg daarvan 
' de prikkel traag door de kamer wordt voortgeleid. Tevens ontstaat 
j op het oogenblik, waarop de metabole toestand van de kamer slecht 
; is, na een prikkel een kort durende extrasystole met een refractair 
j stadium van korten duur. Zoowel de trage prikkelgeleiding als de 
korte duur van het refractair stadium werken dus het ontstaan der 
I geliaufte extrasystolen in de hand. Dan kan na den eersten omloop 
1 door de kamer, die lang duurt, de Erregung nogmaals rondgaan, 
omdat het uitgangspunt van de Erregung dan reeds weer prikkel- 
baar is. Dit kan zich daarna meerdere malen herhalen. De voor- 
waarden voor ’t ontstaan der geliaufte extrasystolen zijn derhalve 
{ dezelfde als voor ’t ontstaan van het kamerwoelen. Het mechanisme 
der processen, die zich afspelen in de karnerspier bij ’t hart woelen 
en de geliaufte extrasystolen, vertoont alleen gradueele verschillen. 
Bij beide afwijkingen van het normale rhythme is de prikkelgeleiding 
sterk vertraagd en de duur \an het refractaire stadium afgenomen 
op ’t oogenblik van het ontstaan. Bij delirium cordis gaat echter 
de prikkel zoo zeer vertraagd door de kamer, dat telkens verschil- 
lende spiergebieden van de kamer met een verlengd latent stadium 
aanspreken, zoodat de prikkel vertraagd en schoksgeicijs zich door 
de kamer voortplant. Tengevolge hiervan ontstaan gefractionneerde 
kamersy stolen, die zich aaneenrijen, zoolang ’t delirium duurt. Ge- 
durende de geliaufte extrasystolen echter is ook ’t refractaire stadium 
op ’t oogenblik van het ontslaan verkort, doch nu plant de Erregung 
zich ook wel in langzaam tempo voort door de kamer, maar gaat 
